

Lucifer

-
Magus

-

-

-
The Princess

Pan

-

-
42 One Dream Rush, alışılagelmiş bir sinema filminden ziyade, her biri yaklaşık 42 saniye süren 42 farklı kısa filmden oluşan devasa bir rüya kolajıdır. Projenin temel amacı, dünyanın en yaratıcı yönetmenlerini bir araya getirerek "rüya" kavramını en saf, en kısa ve en vurucu haliyle görselleştirmektir. Gaspar Noé, David Lynch, Abel Ferrara ve Kenneth Anger gibi provokatif isimlerin yer aldığı bu seçki, izleyiciyi bir görüntü bombardımanına tutarak doğrusal algıyı tamamen yok eder.
Her yönetmen, kendi imza stilini bu çok kısa süreye sığdırmak zorundadır. Gaspar Noé’nin katkısı, yönetmenin diğer işlerinden aşina olduğumuz o klostrofobik, halüsinatif ve yüksek enerjili tarzını yansıtır. Film, bir rüyanın anlık parlamalarını, uyanışın hemen öncesindeki o kaotik hissi ve bilinçaltının derinliklerindeki rahatsız edici imgeleri ardı ardına sıralayarak izleyiciyi duyusal bir şoka sokar.
Filmin kadrosu, aslında yönetmenlerin ta kendisidir. Her bir sekans, bir yönetmenin otoportresi niteliğindedir. Ancak görsel olarak, her yönetmen kendi rüyasını canlandırmak için farklı figürler kullanmıştır. Gaspar Noé’nin bölümünde veya diğer sekanslarda karşımıza çıkan oyuncular, net bir karakterden ziyade, rüya içinde beliren ve kaybolan hayaletvari silüetler gibidir.
Bu kolektif yapıda başrol oyuncusu "zaman" ve "hız"dır. 42 saniyelik limit, oyuncuların performanslarını fiziksel birer dışavuruma veya tek bir bakışa indirger. Bu kısıtlı sürede, her bir figür rüyanın o unutulmaz ve bazen dehşet verici parçasını temsil eden birer sembol haline gelir.
42 One Dream Rush, sinemanın sınırlarını zorlayan bir antolojidir. Yönetmenlik dillerinin bu kadar yoğun bir şekilde iç içe geçmesi, izleyicide "aşırı dozda hayal gücü" etkisi yaratır. Gaspar Noé’nin yönetmenliği, her zamanki gibi izleyiciyi rahatsız etme ve provoke etme üzerine kuruludur; ancak bu sefer bunu ışık hızıyla yapar. Film, geleneksel bir seyir deneyimi değil, bir tür bilinçaltı taramasıdır. Estetik olarak yüksek kontrastlı, bazen karlı, bazen aşırı parlak ama her zaman yoğun bir görsel dil hakimdir.
Gaspar Noé’nin Enter the Void veya Climax gibi filmlerindeki o baş döndürücü atmosferi sevenler bu koleksiyonu mutlaka görmelidir. Deneysel sinema tutkunları ve video sanatı ile ilgilenenler için 42 yönetmenin vizyonunu tek bir potada görmek benzersiz bir ders niteliğindedir. Eğer kısa sürede yoğun bir görsel deneyim yaşamak ve rüyaların o kaotik yapısını sinemada görmek istiyorsanız, 42 One Dream Rush sizin için doğru tercihtir.
Bu yapım, "bir rüya ne kadar sürede anlatılabilir?" sorusuna verilmiş en iddialı cevap olduğu için izlenmeli. Sinema tarihinin en aykırı yönetmenlerinin, kısıtlı bir sürede ne kadar yaratıcı olabildiklerini görmek büyüleyicidir. Ayrıca, Gaspar Noé’nin o rahatsız edici ve hipnotik dünyasının minyatür bir versiyonuna tanıklık etmek, yönetmenin dehasını anlamak için farklı bir perspektif sunar.
Rüya Mantığı: Gerçekliğin parçalanması ve mantık dışı imgelerin birleşimi.
Kolektif Bilinçaltı: Farklı kültürlerden yönetmenlerin ortak "rüya" paydasında buluşması.
Zamanın Sınırları: Saniyeler içinde koca bir dünyayı anlatma çabası.
Bu kolektif ve deneysel yapıyı sevdiyseniz, benzer bir konseptle çekilen 11'09''01 September 11 veya korku türündeki The ABCs of Death antolojilerine göz atabilirsiniz. Gaspar Noé’nin rüya ve halüsinasyon üzerine olan ilgisi için yönetmenin kendi filmi Enter the Void en yakın akraba sayılır. Ayrıca David Lynch’in kısa film derlemeleri de bu filmdeki rüya atmosferiyle büyük benzerlikler taşır.
Projenin küratörlüğünü Griffin Marcus yapmıştır ve her yönetmene sadece 42 saniyelik bir alan tanınmıştır. Film, hem profesyonel kameralarla hem de yer yer dijital el kameralarıyla çekilmiş, bu da rüya hissiyatını güçlendiren karlı ve değişken bir görüntü kalitesi yaratmıştır. Gaspar Noé’nin sekansı, yönetmenin kurgu masasında görüntüyü manipüle etme ve ses tasarımıyla izleyiciyi sarsma geleneğini bozmadığı bölümlerden biridir.
Bu rakam, projenin hem yönetmen sayısını hem de her bir filmin saniyesini belirleyen matematiksel bir sınır ve sembolik bir referanstır.
Noé, rüya kavramını genellikle ışık oyunları, bedensel sarsıntılar ve yüksek ses tasarımıyla bir tür duyusal patlama olarak ele alır.
Evet, film dünya çapında birçok film festivalinde ve sanat galerisinde "özel bir enstalasyon" olarak gösterilmiş ve büyük ilgi görmüştür.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...