
Dram
1900'lerin başında, kırsal bir bölgedeki ıssız bir çiftlik evinde bir cinayet işlenmiştir: John Wright, yatağında boğulmuş olarak bulunur. Şüpheler, sessiz ve içine kapanık eşi Minnie Wright üzerinde yoğunlaşır.
Erkeklerin Gözüyle: Bölge savcısı, şerif ve bir komşu, cinayete dair somut bir "kanıt" veya "neden" bulmak için evi didik didik ederler. Ancak kadınların ilgilendiği mutfak detaylarını, dikiş nakış işlerini "önemsiz ıvır zıvırlar" (trifles) olarak görerek küçümserler.
Kadınların Gözüyle: Şerifin karısı ve komşu kadın, mutfakta zaman geçirirken erkeklerin gözden kaçırdığı küçük ipuçlarını (düzensiz dikişler, boş bir kuş kafesi ve hırpalanmış mutfak eşyaları) fark ederler.
Adalet ve Dayanışma: Kadınlar, Minnie'nin yıllarca maruz kaldığı psikolojik şiddeti ve izolasyonu bu küçük detaylar aracılığıyla bir dedektif gibi çözerler. Sonunda buldukları asıl kanıtı erkeklere teslim edip etmeme konusunda vicdani bir karar vermek zorunda kalırlar.
Görünmeyeni Görmek: Film, "kadınlık deneyiminin" erkekler tarafından nasıl tamamen yok sayıldığını ve bu yok sayışın aslında gerçeği görmelerini nasıl engellediğini harika bir dille işler.
Atmosfer: 1900'lerin başındaki taşra hayatının yalnızlığını, ev içindeki o klostrofobik baskıyı ve soğuğu izleyiciye derinden hissettirir.
Sessiz Güç: Diyaloglardan ziyade bakışlar, nesneler ve sessiz paylaşımlar üzerinden hikayesini anlatır.
Hukuk ve adalet kavramı üzerine düşünenler, feminist edebiyat uyarlamalarını sevenler ve "tek mekanda geçen" yoğun dramlardan hoşlananlar için bu yabancı film bir klasiktir. 30 dakikalık süresine rağmen, pek çok uzun metrajlı filmden daha derin bir iz bırakır.
Filmin ismi, bir sanığın kendi sosyal statüsüne ve kimliğine uygun kişiler tarafından yargılanması hakkına (Jury of Peers) bir göndermedir. Filmde Minnie Wright'ı resmi bir mahkeme değil, mutfakta onun hayatını gerçekten anlayan "hemcinslerinden oluşan jüri" yargılamaktadır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...