

The Woman

The Man
Blowjob Lover 1
Blowjob Lover 2

Man in Bar
Boy with the Bird
Little Girl
Boy Playing Doctor
Boy Playing Doctor
Boy Playing Doctor
Cehennemin Anatomisi, Catherine Breillat’nın sınırları zorlayan sinematografisinin en uç örneklerinden biri olarak, bir gece kulübünde intiharın eşiğindeki bir kadının, tanımadığı bir adama yaptığı alışılmadık teklifle başlar. Genç kadın, eşcinsel olduğunu bildiği bu adama, dört gece boyunca ıssız bir evde kendisini izlemesi için para teklif eder. Ancak bu izleme eylemi sıradan bir röntgencilik değil; kadınlık ve erkeklik arasındaki o aşılmaz nefretin, arzunun ve iğrintinin anatomisini çıkarma çabasıdır.
Issız bir malikaneye çekilen bu iki yabancı, birbirlerinin bedenleri üzerinden kelimelerle ve bakışlarla amansız bir savaşa girerler. Kadın, erkeğin kendisinden ve tüm kadın doğasından duyduğu gizli nefreti gün yüzüne çıkarmaya çalışırken; erkek, bir kadının çıplaklığı karşısında kendi kimliğini ve estetik algısını sorgulamaya başlar. Film, cinselliği bir haz aracı olmaktan çıkarıp, ruhun en karanlık dehlizlerine inen, acı dolu bir keşif yolculuğuna dönüştürür.
Filmin başrolünde, İtalyan sinemasının cesur ismi Amira Casar yer alıyor. Casar, karakterinin sergilediği o uçsuz bucaksız kırılganlığı ve aynı zamanda bir o kadar sert olan meydan okuyuşunu muazzam bir cesaretle ekrana taşıyor. Oyuncunun, sahnelerin çiğ gerçekliği karşısındaki soğukkanlı ve derinlikli performansı, filmi salt bir provokasyon olmaktan çıkarıp bir sanat eserine dönüştürüyor.
Ona eşlik eden ünlü yetişkin film aktörü Rocco Siffredi, bu filmde fiziksel varlığının ötesinde, içsel bir çatışma yaşayan adam rolünde karşımıza çıkıyor. Siffredi, canlandırdığı karakterin içindeki o gizli kadın düşmanlığını ve aynı zamanda duyduğu derin merakı sessiz ama etkili bir dille yansıtıyor. Bu iki oyuncu arasındaki gerilim, filmin o klostrofobik ve tekinsiz atmosferini besleyen en temel damar oluyor.
Yönetmen Catherine Breillat, Cehennemin Anatomisi ile izleyiciyi sadece bir hikaye izlemeye değil, bir fikirle çarpışmaya davet ediyor. Film, pornografik öğeleri felsefi bir metinle birleştirerek "bakmanın" ve "bakılan olmanın" politikasını yapıyor. Sinematografi, bedenleri birer heykel gibi işlerken, diyaloglar izleyicinin zihninde birer kesik bırakacak kadar keskin. Bu yapım, geleneksel anlamda bir gerilim ya da drama değil; bedensel ve ruhsal bir otopsi denemesidir.
Bu film, sadece sınırları zorlayan sanat sinemasından hoşlanan ve cinsiyet teorileri üzerine kafa yoran yetişkin izleyiciler içindir. Eğer ana akım sinemanın kalıplarından tamamen kopmak, rahatsız edici sorularla yüzleşmek ve bedenin felsefi derinliğine inmek istiyorsanız bu yapım tam size göre. Ancak, yüksek düzeyde çıplaklık ve sarsıcı sahneler içermesi nedeniyle bu platform filmi her izleyici profiline uygun değildir; sadece estetik bir meydan okuma arayanlar için tavsiye edilir.
Cehennemin Anatomisi, cinselliği ve kadın bedenini ana akım sinemanın o steril bakış açısının dışına çıkarıp, tüm çiğliği ve doğallığıyla ele aldığı için izlenmeli. Kadın yönetmen bakış açısının (female gaze), erkek dünyasına ve erkeklik algısına yönelttiği bu amansız eleştiri, sinema tarihinde benzerine az rastlanır bir dürüstlük barındırıyor. Rahatsız edici olsa da, insanın en temel güdüleri üzerine söylenmiş en cesur sözlerden biri olduğu için sinematografik bir deneyim olarak görülmelidir.
Cinsiyetler Arası Savaş: Kadın ve erkek doğasının birbirine duyduğu amansız merak ve eşzamanlı nefret.
Beden Felsefesi: Bedenin sadece bir et yığını değil, toplumsal ve ruhsal bir yazı tahtası olması.
Bakışın Gücü: İzleyen ve izlenen arasındaki iktidar mücadelesi.
Yalnızlık: İki insanın birbirine en yakın olduğu anda bile aralarındaki o aşılmaz uçurum.
Catherine Breillat’nın diğer işlerini, özellikle de bu filmin öncülü sayılan Romance yapımını sevdiyseniz bu film sizin için doğru adres. Ayrıca Lars von Trier’in Nymphomaniac (İtiraf) serisi veya Gaspard Noé imzalı Love, cinselliği felsefi bir derinlikle ele alması bakımından bu yapımla benzer bir çizgide durur. Daha klasik bir yerden bedeni sorgulayanlar için ise Pasolini’nin sert yapımları listenize eklenebilir.
Film, Catherine Breillat’nın kendi romanı olan "Pornocratie"den uyarlanmıştır. Çekimler sırasında oyuncuların üzerindeki baskıyı artırmak ve o çiğ gerçekliği yakalamak için set ekibi minimumda tutulmuştur. Vizyona girdiği dönemde hem Fransa'da hem de dünyada büyük tartışmalara yol açmış, birçok ülkede sansüre maruz kalmış veya yasaklanmıştır. Breillat, bu filmin kadın bedenine dair en dürüst manifestosu olduğunu her fırsatta dile getirmiştir.
Evet, filmde herhangi bir sakınma olmaksızın, son derece gerçekçi ve bazen rahatsız edici olabilecek çıplaklık ve cinsel metaforlar yer almaktadır.
Yönetmene göre cehennem, iki cinsiyet arasındaki o mutlak anlayışsızlık ve birbirini asla tam olarak kavrayamama durumudur; film bu durumun anatomisini çıkarır.
Hayır, Breillat bilinçli olarak Siffredi'yi seçmiştir; amacı, cinsel bir ikon haline gelmiş bir figürü pasif bir izleyiciye dönüştürerek erkeklik algısını yıkmaktır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...