
Film, 1963 yılının Mayıs ayında, ordudan tasfiye edilmiş dört askerin İstanbul ayağındaki darbe planını uygulamaya koyulmalarını konu alıyor. Bu dört karakterin tek bir amacı vardır: İstanbul Radyosu’nu ele geçirip darbe bildirisini okumak. Ancak titizlikle hazırlandığı düşünülen bu plan, sivil hayatın öngörülemezliği ve bürokrasinin hantallığı karşısında trajikomik bir sınav verecektir.
Anons, askeri disiplinin kaskatı dünyası ile gündelik hayatın sıradan kaosu arasındaki uçurumu ustalıkla işliyor. Karakterlerin üniformaları içindeki ciddi duruşları, karşılaştıkları basit teknik aksaklıklar ve insani zaaflar nedeniyle yerle bir olurken; izleyiciye "idealize edilen büyük amaçların" nasıl küçük detaylarda boğulabileceğini gösteriyor. Anons, bir politik eleştiriden ziyade insan doğasına ve Türkiye’nin modernleşme sancılarına dair bir portre çiziyor.
Yönetmen Mahmut Fazıl Coşkun, filmde durağan planlar ve minimal bir kurgu tercih ederek hikayenin absürt tonunu güçlendiriyor. Krum Rodriguez’in görüntü yönetmenliği, gece İstanbul’unun puslu ve klostrofobik havasını filme bir "film-noir" (kara film) estetiğiyle kazandırıyor. Anons, sadece hikayesiyle değil, her karesiyle titizlikle tasarlanmış bir görsel kompozisyon sunuyor.
Filmin başarısında karakterlerin o "donuk ama çok şey anlatan" hallerini başarıyla yansıtan oyuncuların payı büyük. Başrolleri paylaşan Ali Seçkiner Alıcı, Tarhan Karagöz, Murat Kılıç ve Şencan Güleryüz, abartıdan uzak performanslarıyla filmin kara mizah yapısını kusursuz bir şekilde tamamlıyor.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...