

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-
Film, mafya dünyasından emekli olmaya çalışan veya bu dünyanın kıyısında köşesinde kalmış bir baba ile onun oldukça sıra dışı oğlunun hikayesine odaklanır. "Baba" figürü, otoriter ve eski usul bir adamdır; ancak oğlu, babasının hayalindeki o sert ve ağırbaşlı varis modelinden fersah fersah uzaktır.
Olaylar, babanın oğlunu kendi dünyasına alıştırmaya çalışması veya aile içindeki bir sırrın ortaya çıkmasıyla başlar. "1.5" ibaresi, muhtemelen karakterin ne tam bir "Baba" ne de sıradan bir adam olabildiği, arada kalmış bir durumu simgeliyor.
Filmin kadrosu, Türk komedi dünyasının tanıdık simalarından oluşuyor:
Rüzgar Erkoçlar: Uzun bir aradan sonra sinemaya bu filmle dönmüş ve karakterin enerjisini başarıyla yansıtmıştır.
Peker Açıkalın: Türk komedisinin "hiperaktif" ismi, kendine has tarzıyla filmin mizah yükünü sırtlıyor.
Nilay Duru: Hikayenin romantik ve dengeleyici tarafında yer alıyor.
Haldun Boysan: Usta oyuncu, tecrübesiyle kadroya derinlik katıyor.
Yönetmenliğini Deniz Denizciler’in üstlendiği yapım, büyük bir derinlik iddiası taşımayan, daha çok izleyiciyi eğlendirmeyi ve güldürmeyi amaçlayan bir "çerezlik" komedi örneğidir. Film, yer yer durum komedisine yer yer de karikatürize edilmiş karakterlere dayanıyor.
Sinematografik açıdan standart bir yerli komedi çizgisine sahip olan yapım, teknik anlamda renkli ve hareketli bir atmosfer sunuyor. Bir yerli film olarak, vizyonda olduğu dönemde özellikle Peker Açıkalın hayranları ve absürt mizah sevenler tarafından ilgi görmüştü. Bir platform filmi olarak dijital mecralarda, yorulmadan izlenecek bir hafta sonu alternatifi olarak değerlendirilebilir.
Peker Açıkalın'ın yüksek enerjili oyunculuğunu özleyenler.
Absürt olay örgülerini ve "mafya-aile" temalı komedileri sevenler.
Derin bir hikaye yerine, hızlı akan ve güldürmeyi hedefleyen yapımları tercih edenler.
Film, babalık ve erkeklik rollerine dair ciddi olmayan, eğlenceli bir eleştiri sunuyor. Nicole Kidman’ın Destroyer’daki o yıkıcı ve ağır "ebeveyn-geçmiş" hesaplaşmasının tam zıddı olarak; Baba 1.5, tüm sorunları şakalarla ve absürt tesadüflerle çözmeye çalışan hafif bir hikaye sunuyor.
Kuşak Çatışması: Eski toprak bir baba ile modern (ve tuhaf) oğlu arasındaki uyumsuzluk.
Mafya Parodisi: Yeraltı dünyasının sert kurallarının komik durumlara düşürülmesi.
Kabul Görme: Evladın, babasının gözünde kendini kanıtlama çabası.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...