Hikâye: Son Selkie’nin Şarkısı

Küçük bir adadaki deniz fenerinde babaları ve köpekleriyle yaşayan Ben ve dilsiz kız kardeşi Saoirse, annelerinin gizemli kayboluşunun ardından şehre, babaannelerinin yanına gönderilirler. Ancak Saoirse’nin sıradan bir çocuk olmadığı, denizde foka, karada insana dönüşebilen efsanevi bir Selkie olduğu ortaya çıkar. Saoirse’nin sesi, taşlaşmış ruhları kurtarabilecek ve antik varlıkların kaderini belirleyebilecek tek anahtardır. İki kardeş, sihirli yaratıkların ve baykuş cadı Macha’nın dünyasından geçerek eve, yani denize dönmek için macera dolu bir yolculuğa çıkarlar.

Teknik Sanat: Tomm Moore’un Fırça Darbeleri

The Secret of Kells ve Wolfwalkers filmlerinin de yönetmeni olan Tomm Moore, bu filmde dijitalleşen dünyaya inat geleneksel animasyonun zirvesini sunar:

• Görsel Estetik: Film, sulu boya dokuları, geometrik desenler ve İrlanda’nın sisli doğasını yansıtan yumuşak hatlarla doludur. Her sahne, izleyiciyi bir sanat galerisinde geziniyormuş hissiyle doldurur.

• Müzikal Büyü: Bruno Coulais ve İrlandalı grup Kila tarafından hazırlanan müzikler, hikâyenin melankolik ve mistik atmosferini tamamlayan en güçlü unsurdur.

• Oscar Adaylığı: Yapım, 87. Akademi Ödülleri'nde En İyi Animasyon Film dalında aday gösterilerek bağımsız animasyonun ne kadar güçlü olabileceğini kanıtlamıştır.

Tematik Derinlik: Duyguların Rengi

• Yas ve Hatıralar: Film, annelerinin gidişiyle baş etmeye çalışan bir ailenin sessiz acısını, antik efsanelerle harmanlayarak anlatır.

• Sesini Bulmak: Saoirse’nin konuşmaması, aslında kendi özünü ve gücünü keşfetme sürecinin bir sembolüdür.

• Doğa ve Efsane: Modern dünyada unutulmaya yüz tutmuş masalların ve doğa ananın kutsallığını yeniden hatırlatır.

Neden İzlemeli?

• Ruhsal Bir Arınma: Karmaşadan uzak, sakin ama bir o kadar da derin bir hikâye ile dinlenmek için.

• Görsel Bir Ziyafet: CGI teknolojisinin ötesinde, el emeğinin ve sanatsal vizyonun animasyona kattığı o eşsiz ruhu görmek için.

• Her Yaş İçin Derinlik: Çocuklar için sihirli bir macera, yetişkinler içinse kayıp ve kabulleniş üzerine hüzünlü bir masal sunduğu için.