Oscar
Akademi Ödülleri (Oscar)


Yūsuke Kafuku

Misaki Watari

Kōshi Takatsuki

Oto Kafuku

Lee Yoo-na

Gong Yoon-su

Janice Chang

Ryu Jong-ui

Roy Rossello

Yuzuhara
Ünlü tiyatro oyuncusu ve yönetmeni Yusuke Kafuku, iki yıl önce karısı Oto’yu aniden kaybetmenin derin kederini iç dünyasında taşımaktadır. Çehov’un "Vanya Dayı" oyununu sahnelemek üzere Hiroşima’da bir festivalden teklif aldığında, oraya gitmeyi kabul eder. Ancak festival kuralları gereği, kendi aracını kullanmasına izin verilmez ve kendisine sessiz, içine kapanık bir genç kadın olan Misaki şoför olarak atanır.
Kafuku, başta bu durumdan rahatsız olsa da, Hiroşima yollarında geçen uzun saatler boyunca kırmızı Saab 900’ün içinde Misaki ile aralarında kelimelere dökülmeyen bir bağ kurulur. Yusuke, karısının ona bıraktığı ses kayıtlarını dinleyerek rolüne çalışırken; Misaki’nin sakin varlığı, onun yıllardır kaçtığı sırlar ve bastırılmış pişmanlıklarla yüzleşmesine zemin hazırlar. İki yalnız ruhun bu yol hikâyesi, onları karlı yollardan ruhun en karanlık dehlizlerine, oradan da arınmaya doğru götürecektir.
Filmin merkezinde, Yusuke Kafuku rolüyle izleyiciyi büyüleyen Hidetoshi Nishijima yer alıyor. Karakterin entelektüel derinliğini ve içten içe kanayan yasını son derece ölçülü bir performansla yansıtıyor. Ona eşlik eden Toko Miura, genç şoför Misaki rolünde; az konuşan ama bakışlarıyla çok şey anlatan, stoacı tavrıyla filmin duygusal dengesini kuran bir performans sergiliyor.
Eşinin gizemli hatırasını canlandıran Reika Kirishima ve oyundaki genç aktör rolünde izlediğimiz Masaki Okada, hikâyenin gerilim ve merak unsurlarını besleyen kilit taşlarıdır. Oyuncu kadrosu, Haruki Murakami’nin dünyasındaki o melankolik ve mesafeli havayı başarıyla beyaz perdeye taşıyor.
Yönetmen Ryusuke Hamaguchi, Murakami’nin kısa öyküsünü üç saatlik bir sinematik meditasyona dönüştürüyor. Film, uzun süresine rağmen her dakikasını anlamlı kılan bir tempoya sahip. Drive My Car, sadece bir dram değil, aynı zamanda tiyatronun ve dilin iyileştirici gücü üzerine bir inceleme. Çok dilli tiyatro provası sahneleri, iletişimin sadece kelimelerden ibaret olmadığını ustalıkla gösteriyor. Oscar’da "En İyi Uluslararası Film" ödülünü kazanan bu yapım, modern Japon sinemasının zirve noktalarından biri kabul ediliyor.
Edebiyat uyarlamalarından hoşlanan, Haruki Murakami evrenine aşina olan ve yavaş akan ama derin izler bırakan filmleri sevenler için bu film bir başyapıt. Eğer sinemada felsefi sorgulamalar, katmanlı karakterler ve güçlü bir atmosfer arıyorsanız, bu Japon filmi sizi fazlasıyla tatmin edecektir. Duygusal zekası yüksek, "yol" temasını seven sinefiller bu deneyimi kaçırmamalı.
Film, insanın en yakınındakini bile asla tam olarak tanıyamayacağı gerçeğini sarsıcı bir nezaketle anlatıyor. Sanatın hayatı nasıl taklit ettiğini ve bazen gerçeği kabullenmek için sanatın kurgusuna ne kadar ihtiyaç duyduğumuzu kanıtlıyor. Görsel olarak Hiroşima’nın gri ama huzurlu manzaraları eşliğinde, izleyiciyi kendi hayatındaki "kırmızı arabasına" binip içsel bir yolculuğa çıkmaya davet ediyor.
Yas ve Kayıp: Sevilen birinin gidişinin ardından kalan boşluğu doldurma süreci.
İletişim ve Dil: Farklı dillerin ve sessizliğin ortak bir anlayış yaratma gücü.
Sadakat ve İhanet: Evlilik içindeki sırlar ve insanın kendisine olan dürüstlüğü.
Arınma (Katarsis): Geçmişin yüklerinden kurtulmak için gerçeklerle yüzleşmenin gerekliliği.
Şüphe (Burning): Bir diğer Murakami uyarlaması olan bu film, gizem ve saplantı temalarıyla benzer bir atmosfer sunuyor.
Roma: Sessiz ama güçlü bir karakter çalışması ve atmosferik anlatımıyla Drive My Car’a yakın duruyor.
Paris, Texas: Bir yolculuk aracılığıyla geçmişin ve kayıp aşkların peşine düşen klasik bir yol hikâyesi.
Film, 74. Cannes Film Festivali’nde "En İyi Senaryo" ödülü dahil olmak üzere üç ödül alarak büyük bir başarıya imza atmıştır.
Hikâyenin merkezindeki kırmızı Saab 900, sadece bir ulaşım aracı değil, karakterlerin mahremiyetini simgeleyen "hareketli bir itiraf odası" olarak kurgulanmıştır.
Filmdeki tiyatro provası sahneleri; Japonca, Korece, Çince ve işaret dili gibi pek çok farklı dili bir araya getirerek evrensel iletişimi vurgular.
Yönetmen Hamaguchi, karakterlerin birbirlerine alışma sürecini ve yasın yavaş ilerleyen doğasını izleyiciye hissettirmek için bu süreyi bilinçli olarak uzun tutmuştur.
Film, Murakami'nin "Kadınsız Erkekler" adlı öykü kitabında yer alan aynı isimli kısa öyküden uyarılmıştır; ancak yönetmen hikâyeye farklı öykülerden de unsurlar eklemiştir.
İlk 40 dakika, hikâyenin "prolog" kısmını oluşturur ve Yusuke’nin eşiyle olan ilişkisini anlatır; jenerik, asıl hikâyenin (yas ve yolculuk) başladığı noktada devreye girer.
Akademi Ödülleri (Oscar)
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...