Sessizliğin Şiiri: Gergedan Mevsimi

Bahman Ghobadi’nin sinemasal bir şaheseri olan Gergedan Mevsimi, izleyiciyi İran’ın siyasi çalkantılarından İstanbul’un hüzünlü sokaklarına uzanan epik bir yolculuğa çıkarıyor. Gerçek bir hayat hikayesinden esinlenen film, sadece bir dram değil, aynı zamanda görselliğiyle büyüleyen bir sinematografik şiir niteliği taşıyor.

30 Yıllık Bir Hasretin İzinde

Filmin odak noktasında, haksız yere 30 yıl boyunca hapiste tutulan İranlı Kürt şair Sahel bulunuyor. Özgürlüğüne kavuştuğunda, eşi ve çocuklarının öldüğüne inandırıldığını öğrenen Sahel, kaybolan hayatının ve yarım kalan aşkının peşine düşer. Gergedan Mevsimi, adaletsizliğin ve zamanın bir insan ruhunda açtığı derin yaraları en çıplak haliyle gözler önüne seriyor.

Aşkın ve İntikamın Labirenti

Sahel’in eşi Mina (Monica Bellucci), kocasının öldüğünü sanarak hayatını İstanbul’da yeniden kurmuştur. Ancak geçmişin gölgeleri, özellikle de her iki hayatı mahveden Akbar karakterinin hırsları, karakterlerin yakasını bırakmaz. Gergedan Mevsimi boyunca, karakterlerin vicdan azabı ve sadakat arasındaki sıkışmışlığına tanıklık ediyoruz.

Sembollerle Örülü Bir Görsel Şölen

Görüntü yönetimiyle ödüllere layık görülen Gergedan Mevsimi, az diyalogla çok şey anlatan nadir yapımlardan biri. Gergedanlar, kaplumbağalar ve yağan yağmurlar gibi güçlü sembollerle bezenen bu film, izleyiciye bir sinema deneyiminden çok, melankolik bir rüya vaat ediyor. Yılmaz Erdoğan, Beren Saat ve Belçim Bilgin gibi Türk oyuncuların performanslarıyla zenginleşen hikaye, kalbinizde derin bir iz bırakmaya aday.