
Film, biri Gündüz'ü diğeri Gece'yi temsil eden iki şeffaf karakterin karşılaşmasını anlatır. Bu karakterlerin içindeki dünyada hayat, temsil ettikleri zaman dilimine göre akar: Gündüz'ün içinde güneş parlar, gökkuşakları oluşur ve plajlar doluyken; Gece'nin içinde havai fişekler patlar, yıldızlar parıldar ve ateş böcekleri dans eder.
İlk karşılaştıklarında birbirlerinden korkan ve karşısındakini tuhaf bulan bu iki figür, aralarında komik bir rekabete girerler. Her biri kendi içindeki dünyanın daha güzel olduğunu kanıtlamaya çalışır. Ancak zaman ilerledikçe, birbirlerinin sahip olduğu güzellikleri fark etmeye başlarlar. Gündüz, Gece’nin gizemine; Gece ise Gündüz’ün enerjisine hayran kalır. Sonunda aralarındaki farkların bir engel değil, bir zenginlik olduğunu anladıkları noktada, güneşin batışı ve doğuşuyla karakterler yer değiştirir.
Teddy Newton tarafından yönetilen bu 6 dakikalık başyapıt, Pixar'ın en yenilikçi işlerinden biri olarak kabul edilir. Geleneksel el çizimi (2D) karakterlerin içine, derinlikli bir bilgisayar animasyonu (3D) dünyası yerleştirilmiştir. 2011 yılında "En İyi Kısa Animasyon Filmi" dalında Oscar adayı olan yapım, sadece teknik başarısıyla değil, verdiği derin mesajla da ön plana çıkar. Filmde hiçbir diyalog bulunmamasına rağmen (sonundaki radyo konuşması hariç), duygular ve hikaye sadece görsel ritim ve ses tasarımıyla mükemmel şekilde aktarılır.
Her yaştan izleyicinin keyifle izleyebileceği, evrensel bir dille konuşan bir aile filmidir. Özellikle animasyon tekniğine meraklı olanlar, farklı sanat disiplinlerinin nasıl birleştiğini görmek isteyenler için bir ders niteliğindedir. Önyargılar üzerine düşünmek isteyen yetişkinler ve görsel olarak büyülenmek isteyen çocuklar için harika bir tercihtir.
Teknik Yenilik: 2D ve 3D animasyonun bu kadar yaratıcı bir şekilde iç içe geçtiği nadir örneklerden biri olduğu için.
Derin Mesaj: Bilinmeyenden korkmak yerine onu keşfetmenin güzelliğini anlattığı için.
Ses Tasarımı: Karakterlerin içindeki dünyanın seslerinin (kuş cıvıltıları, cırcır böcekleri, gök gürültüsü) hikaye anlatımındaki başarısı için.
Wayne Dyer Alıntısı: Filmin sonunda yer alan ve korkularımız üzerine olan radyo konuşmasının etkileyiciliği için.
Farklılıklara Saygı: Kendimize benzemeyeni dışlamak yerine onun sunduğu dünyayı anlama çabası.
Önyargıların Yıkılması: Korkunun yerini merak ve hayranlığa bırakması.
Bütünlük: Gece ve gündüzün bir döngünün ayrılmaz parçaları olması gibi, zıtlıkların uyumu.
Filmdeki karakterlerin içinde görünen görüntüler tamamen 3D teknolojisiyle hazırlanmış, karakterlerin dış hatları ise klasik 2D animasyonla çizilmiştir.
Filmin sonunda duyulan ses, ünlü yazar ve motivasyon konuşmacısı Dr. Wayne Dyer'a aittir ve 1970'lerde yaptığı bir konuşmadan alınmıştır.
Pixar, bu kısa filmi sinemalarda Oyuncak Hikayesi 3 (Toy Story 3) filminden hemen önce gösterime sunmuştur.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...