Yas ve Geri Dönüşün Sessiz Çığlığı

Oslo’da sıcak bir yaz günü, şehirde açıklanamayan bir elektrik dalgalanması yaşanır. Bu tuhaf doğa olayıyla birlikte, yeni ölmüş olan sevdikleri mezarlarından veya morglardan canlanarak geri dönen üç ailenin hayatı tamamen değişir. Handling the Undead, klasik aksiyon dolu korku filmlerinin aksine; sevdiğini kaybetmiş birinin "keşke bir kez daha görebilseydim" şeklindeki o derin arzusunun gerçekleşmesi halinde neler olabileceğini sorguluyor.

Ölüler Uyandığında Ne Yaparsınız?

Filmin merkezinde, hayata geri dönen bu varlıkların aslında artık "eski halleri" olmadığı gerçeği yatıyor. Handling the Undead filminde karşımıza çıkan bu figürler, konuşmayan, sadece boşluğa bakan ve duygulardan yoksun bedenler olarak tasvir ediliyor. Yönetmen Thea Hvistendahl, izleyiciyi bu tekinsiz atmosferin içine çekerken, "Ölüleri idare etmek gerçekten mümkün mü?" sorusunu her sahnede hissettiriyor.

Bir Korku Filminden Daha Fazlası

Dram ve gizem ögelerini ustalıkla harmanlayan Handling the Undead, yas tutma sürecinin ağırlığını ve kabullenememenin getirdiği korkunç sonuçları işliyor. Film, görsel estetiği ve ağır ilerleyen temposuyla izleyiciyi adeta hipnotize ediyor. Handling the Undead, sadece bir tür filmi değil, aynı zamanda insan ruhunun en karanlık köşelerine yapılan melankolik bir yolculuk niteliği taşıyor.