
Yönetmen Hubert Davis, bu filmde odağını kendi babasına, yani 1970'li yıllarda efsanevi Harlem Globetrotters takımında oynamış olan yıldız basketbolcu Mel Davis’e çevirir. Ancak bu sadece bir sporcu biyografisi değildir.
Belgesel, Mel Davis’in iki farklı kadınla (Hubert’ın annesi ve babasının asıl büyük aşkı olduğunu söylediği diğer kadın) olan karmaşık ilişkisini ve bu durumun Hubert’ın çocukluğu üzerindeki etkilerini derinlemesine inceler. Baba ve oğul arasındaki dürüst konuşmalar, eski arşiv görüntüleri ve basketbol sahasının ritmiyle harmanlanır. Hardwood, sadakat, sevgi ve aile mirası üzerine kurulu, bazen hüzünlü bazen de iyileştirici bir yolculuktur.
Hubert Davis’in ilk filmi olan bu yapım, 2005 yılında En İyi Kısa Belgesel dalında Oscar adayı olmuştur. Film, Kanadalı bir yapım olmasına rağmen Harlem Globetrotters'ın kültürel mirası üzerinden Amerikan sosyolojisine de dokunur. Görsel dili, tipik bir belgeselden ziyade bir günlük kadar kişisel ve bir şiir kadar akıcıdır.
Dürüst Bir Yüzleşme: Bir oğlun, babasının hatalarıyla ve seçimleriyle kamera önünde açık yüreklilikle yüzleşmesini izlemek oldukça etkileyicidir.
Görsel Arşivler: 70'lerin basketbol dünyasından ve Harlem Globetrotters’ın şov dolu maçlarından nadir görüntüler sunması.
Evrensel Temalar: Sporu bir arka plan olarak kullanıp, baba-oğul ilişkisinin evrensel karmaşıklığını ve "affetme" sürecini işlemesi.
Müzik ve Ritim: Filmin adı olan "Hardwood" (Sert Ahşap), hem basketbol sahasının zeminini hem de hayatın katı ve değişmez gerçeklerini simgeler.
Kariyer Başlangıcı: Hubert Davis bu filmle yakaladığı başarı sayesinde belgesel dünyasında kendine önemli bir yer edinmiş ve daha sonra toplumsal konuları işleyen büyük yapımlara imza atmıştır.
Kanada Başarısı: Film, Kanada Ulusal Film Kurulu (NFB) desteğiyle üretilmiş ve ülkenin o yılki en prestijli sinema ödüllerinden birçoğunu kazanmıştır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...