
La concejala antropófaga, aslında yönetmenin "Los abrazos rotos" (Kırık Kucaklaşmalar) filminin çekimleri sırasında yaratılmış, bağımsız bir kısa film niteliği taşıyan absürt bir monologdur. Hikaye, bir akşam yemeği sofrasında geçiyor ve bir belediye meclis üyesinin, iştahı ve cinsel arzuları arasındaki o tuhaf, karanlık ve bir o kadar da komik bağı pervasızca anlatmasını merkezine alıyor. Karakterin yemek yerken takındığı tavır ve anlattığı hikayeler, toplumsal normların ne kadar dışında bir zihne sahip olduğunu gösteriyor.
Film, tek bir mekanda ve neredeyse kesintisiz bir konuşma düzeninde ilerlerken, Almodóvar’ın 80’li yıllardaki o yaramaz, kışkırtıcı ve "punk" ruhuna bir geri dönüş niteliği taşıyor. Bir kadının en gizli ve uç noktadaki fantezilerini büyük bir doğallıkla dile getirmesi, izleyiciyi hem güldürüyor hem de şaşırtıyor. Bu kısa film, iştahın sadece yemekle sınırlı olmadığını, arzunun her türlüsünün nasıl yıkıcı ve eğlenceli olabileceğini kanıtlıyor.
Filmin mutlak hakimi, Almodóvar’ın vazgeçilmez oyuncularından biri olan Carmen Machi. Machi, canlandırdığı Chon karakteriyle ekranı adeta ateşe veriyor. Oyuncunun kelimeleri telaffuz edişindeki iştah, jest ve mimiklerindeki abartılı ama inandırıcı tavır, bu monoloğu unutulmaz kılan en temel unsur. Carmen Machi, izleyiciyi karakterin o tekinsiz dünyasına çekerken, bir yandan da müthiş bir komedi zamanlaması sergiliyor.
Machi’nin performansı, Almodóvar sinemasının o meşhur "uçlardaki kadın" tiplemesinin en saf örneklerinden biri. Karakterin iştahla yemek yerken anlattığı hikayelerdeki tutku, oyuncunun yeteneği sayesinde karikatürize olmaktan kurtulup, sarsıcı bir gerçekliğe bürünüyor. Bu kısa süre içerisinde tek bir oyuncunun bir mekanı nasıl tamamen domine edebileceğinin en iyi örneklerinden biridir.
Almodóvar, bu yapıtta tamamen özgürleşmiş bir yönetmen portresi çiziyor. Büyük bütçeli dramların ağırlığından sıyrılıp, sadece eğlenmek ve şaşırtmak için kamera arkasına geçmiş gibi bir hava hakim. Görsel olarak klasik Almodóvar renklerinin ve yemek estetiğinin ön planda olduğu yapım, izleyiciye adeta bir "günah çıkarma" seansını komedi sosuyla sunuyor.
Yönetmenlik dili, karakterin anlatımındaki kaosu ve tutkuyu destekleyecek şekilde dinamik kurgulanmış. Tek bir masada geçen bu kısa öykü, sinemanın bazen sadece güçlü bir metin ve devleşen bir oyuncuyla ne kadar etkili olabileceğini gösteriyor. Almodóvar’ın tabularla oynamayı ne kadar sevdiğini bir kez daha kanıtlayan bu yapım, yönetmenin filmografisinde gizli bir mücevher gibi parlıyor.
Almodóvar’ın eski dönemlerindeki o kışkırtıcı, müstehcen ve kural tanımayan mizah anlayışını özleyenler için bu film tam bir ilaç niteliğinde. Eğer kısa süre içerisinde yoğun bir duygusal ve komik bir patlama yaşamak istiyorsanız ve Carmen Machi gibi devleşen oyuncuların performanslarını seviyorsanız, bu komedi filmi mutlaka listenizde olmalı. Tabulardan arınmış, yetişkinlere yönelik bir mizah arayan sinemaseverler için kaçırılmayacak bir deneyim.
Bu filmi izlemek için en büyük neden, sinema tarihindeki en ilginç ve en iştahlı monologlardan birine şahitlik etmektir. Almodóvar’ın yaratıcılığındaki o dizginlenemez ruhu, en saf ve en çıplak haliyle görmek büyüleyici. Sadece 8 dakika sürmesine rağmen, hafızalarda bıraktığı etki ve karakterin yarattığı o absürt atmosfer, uzun metrajlı pek çok filmden daha kalıcı bir tat bırakıyor.
Doyumsuz Arzu: Hem fiziksel hem de cinsel açlığın birbirine karışması ve sınır tanımaması.
Toplumsal Maskeler: Bir meclis üyesinin resmi kimliğinin altındaki karanlık ve uçarı gerçekliğin ortaya çıkışı.
Lezzet ve Haz: Yemek yemenin bir hayatta kalma eyleminden çıkıp, erotik ve felsefi bir boyuta taşınması.
Bu yapımın yarattığı o kural tanımaz ve absürt havayı sevdiyseniz, Almodóvar’ın ilk dönem işlerinden olan Pepi, Luci, Bom ve Diğer Kızlar filmini mutlaka izlemelisiniz. Ayrıca, tek bir monolog veya diyalog üzerinden ilerleyen güçlü kısa filmler ve Avrupa sinemasının sınırları zorlayan kara komedi örnekleri bu yapımla benzer bir tona sahiptir. İspanyol sinemasının o kendine has, pervasız mizahına odaklanan diğer yapımlar da ilginizi çekebilir.
Film, aslında "Los abrazos rotos" filmi için yazılan ancak hikayeye tam uymadığı için çıkarılan bir karakterin, yönetmen tarafından ayrıca bir kısa filme dönüştürülmesiyle ortaya çıkmıştır. Çekimler tek bir gecede tamamlanmış ve Carmen Machi, metnin büyük bir kısmını tek seferde (long take) sergileyerek ustalığını konuşturmuştur. Almodóvar bu kısa işi, sinemanın bazen sadece bir oyuncu ve bir hikaye anlatıcısından ibaret olduğunu hatırlatmak için çektiğini söylemiştir.
Hayır, "Kırık Kucaklaşmalar" filmindeki bir karakterden ilham alınsa da kendi başına izlenebilen bağımsız bir kısa filmdir.
İspanyolca "Antropofaj meclis üyesi" anlamına gelir ve karakterin hem yemeğe hem de hayata karşı duyduğu o vahşi, yamyamca iştahı simgeler.
Hayır, film yoğun argo, müstehcenlik ve yetişkin temaları içerdiği için +18 kategorisindedir ve sadece yetişkin izleyici kitlesine hitap etmektedir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...