

Grazia

Pietro

Pasquale

Marinella

Filippo
Nonna

Pier Luigi

velista francese
zio Pino
Zio Antonio
Lampedusa adasının izole ve geleneksel dünyasında geçen hikaye, üç çocuk annesi Grazia’nın etrafında şekillenir. Grazia, adanın katı kurallarına ve monoton yaşamına uyum sağlamakta zorlanan, ruhu rüzgarla ve denizle birleşen "farklı" bir kadındır. Bir an kahkahalar atarak denize çıplak ayakla koşan, bir an derin bir melankoliye gömülen bu kadının davranışları, balıkçı kocası Pietro ve adadaki diğer aile üyeleri tarafından "akıl hastalığı" olarak yorumlanır.
Ailenin büyükleri, Grazia’yı Kuzey İtalya’da bir kliniğe kapatmayı planlarken, Grazia’nın en büyük destekçisi, annesinin bu benzersiz ruhunu herkesten iyi anlayan oğlu Pasquale olur. Grazia, kapatılma korkusuyla adanın mağaralarına saklanarak herkesi öldüğüne inandırdığında, hem ailesi hem de ada halkı için büyük bir yüzleşme süreci başlar. Emanuele Crialese’nin yönettiği bu yapım, komedi ve dram öğelerini Akdeniz’in büyüleyici görselliğiyle birleştiriyor.
Valeria Golino, Grazia rolünde kariyerinin en etkileyici ve doğal performanslarından birini sergiliyor. Golino, karakterin kırılganlığını ve zapt edilemez yaşam enerjisini o kadar samimi bir dille yansıtıyor ki, izleyici Grazia’nın hapsedilme korkusunu bizzat yaşıyor. Vincenzo Amato, karısını seven ama onu anlamakta yetersiz kalan sessiz balıkçı Pietro rolünde çok gerçekçi bir duruş sergiliyor.
Genç oyuncu Francesco Casisa, annesini korumak için dünyayı karşısına alan Pasquale karakterinde filmin duygusal merkezini oluşturuyor. Adanın yerel halkından seçilen yardımcı oyuncular, filmin editoryal olarak bir belgesel kadar gerçek, bir masal kadar büyüleyici olmasını sağlıyorlar.
Respiro, sadece bir "hastalık" veya "delilik" hikayesi değil; daha çok modern dünyanın ve geleneklerin, özgür ruhları nasıl evcilleştirmeye çalıştığına dair bir eleştiridir. Sinematografik açıdan Lampedusa’nın turkuaz suları, beyaz kayalıkları ve kavurucu güneşi, Grazia’nın ruh halinin birer yansıması gibi kullanılmış. Sualtı sahnelerinin şiirselliği ve filmin sonundaki o meşhur mucizevi an, sinema tarihinin en güzel kareleri arasında yer alır.
Avrupa sinemasının samimi dokusunu sevenler, toplumsal cinsiyet rollerini ve "normallik" kavramını sorgulayan yapımlardan hoşlananlar bu filmi mutlaka izlemeli. Eğer film izle listenize hem görsel bir ziyafet sunan hem de kalbinizi ısıtacak, biraz hüzünlü ama çokça umut dolu bir Akdeniz hikayesi eklemek istiyorsanız, Respiro tam size göre.
Bu film, "özgürlüğün" bazen sadece nefes alabilmek (Respiro) olduğunu anlatıyor. Valeria Golino’nun muazzam oyunculuğu ve filmin müzikleriyle birleşen ada atmosferi, izleyiciyi gündelik dertlerden uzaklaştırıp suyun altına, sessizliğin ve huzurun olduğu o yere götürüyor. Ayrıca, bir anne ve oğul arasındaki o sessiz ama sarsılmaz bağı izlemek için bile görülmeye değer.
Özgürlük ve Esaret: Grazia’nın doğayla bütünleşen ruhu ile toplumun kliniğe kapatma arzusu arasındaki çatışma.
Normallik Kavramı: Kimin "deli" olduğuna kimin karar verdiği sorunsalı.
Anne ve Oğul Bağı: Pasquale’nin annesinin özgürlüğü için kurduğu gizli ittifak.
İzolasyon: Ada yaşamının getirdiği hem huzurlu hem de boğucu yalnızlık.
Respiro’nun o kendine has Akdeniz havasını sevdiyseniz, yine Sicilya atmosferinde geçen Cinema Paradiso (Cennet Sineması) veya bir kadının içsel yolculuğunu anlatan Malèna ilginizi çekebilir. Ayrıca yönetmen Emanuele Crialese’nin bir diğer başarılı yapımı olan Terraferma da iyi bir alternatiftir.
Film, Cannes Film Festivali'nde "Eleştirmenler Haftası Büyük Ödülü" dahil birçok ödül kazanmıştır.
Çekimler boyunca Valeria Golino, adanın yerel halkıyla vakit geçirmiş ve birçok sahnede profesyonel olmayan yerel halkla doğaçlama çalışmıştır.
Filmin adı olan "Respiro", İtalyanca "Nefes" anlamına gelir ve Grazia'nın hayata tutunma çabasını simgeler.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...