Oscar
Akademi Ödülleri (Oscar)


Cleo Gutiérrez

Sofía

Toño

Paco

Pepe

Sofi

Adela

Teresa

Antonio

Fermín
Roma, 1970'li yılların başında Meksiko City’nin orta sınıf mahallelerinden biri olan Roma’da geçen, son derece kişisel ve dokunaklı bir hikâyeyi merkezine alıyor. Filmin odağında, dört çocuklu bir ailenin yanında çalışan yerli hizmetçi Cleo yer alıyor. Cleo’nun sessiz ama dayanıklı varlığı üzerinden şekillenen anlatı, hem bir evin içindeki mikro dünyayı hem de dönemin Meksika’sındaki toplumsal çalkantıları ustalıkla harmanlıyor.
Hikâye ilerledikçe, ailenin babasının evden uzaklaşmasıyla sarsılan aile yapısı ve Cleo’nun kendi özel hayatındaki dramatik gelişmeler birbirine paralel şekilde akıyor. Film, büyük olaylardan ziyade gündelik yaşamın küçük detaylarına, seslerine ve duygularına odaklanarak, izleyiciyi adeta o evin bir parçası haline getiriyor. Siyasi gerginliklerin ve sokak çatışmalarının gölgesinde, kadın dayanışmasının ve ayakta kalma mücadelesinin sessiz çığlığı yükseliyor.
Filmin kalbinde, daha önce oyunculuk deneyimi olmayan Yalitza Aparicio yer alıyor. Aparicio, Cleo karakterine kattığı inanılmaz doğallık ve derinlikle, bir bakışıyla binlerce kelime anlatmayı başarıyor. Performansı, profesyonel bir oyuncunun tekniklerinden ziyade, saf bir ruhun dışavurumu gibi hissettiriyor.
Marina de Tavira ise ailenin annesi Sofia rolünde, hayatı dağılırken çocukları için ayakta kalmaya çalışan bir kadının kırılganlığını ve gücünü dengeli bir şekilde yansıtıyor. Oyuncu kadrosundaki çocukların doğallığı ve yardımcı rollerin hikâyeye organik katkısı, filmin biyografi filmi tadındaki gerçekçi atmosferini güçlendiriyor.
Alfonso Cuarón, Roma’da sadece yönetmen koltuğunda oturmuyor; aynı zamanda senaryo, kurgu ve görüntü yönetmenliğini de üstlenerek tam bir auteur imzası atıyor. Filmin siyah-beyaz sinematografisi, sadece bir estetik tercih değil, geçmişin anılarına tutulan berrak bir ışık görevi görüyor. Uzun plan sekanslar ve derin odaklı çekimler, izleyiciyi sahnenin içine hapsederek gerçeklik duygusunu en üst seviyeye taşıyor. Tempo olarak oldukça ağır olsa da, bu ağırlık hikâyenin ruhuna hizmet eden bir meditasyon etkisi yaratıyor.
Sanat sinemasından keyif alan, görselliğin hikâye anlatımındaki gücüne inanan ve duygusal derinliği olan yapımları seven herkes bu filmi listesine almalı. Özellikle platform filmi arayışında olan ve ana akım sinemanın hızlı kurgusundan yorulmuş izleyiciler için Roma, adeta bir nefes alma alanı sunuyor. Toplumsal sınıf ayrımlarını ve kadınların sessiz mücadelesini merak edenler için de etkileyici bir kaynak.
Roma, sinemanın sadece bir eğlence aracı değil, aynı zamanda bir hafıza tazeleme ve empati kurma sanatı olduğunu kanıtlıyor. Cuarón’un teknik ustalığı ile birleşen insani hikaye, en küçük detaylarda bile evrensel duygular barındırıyor. Bir köpeğin havlamasından, sokaktaki bir bando takımına kadar her şeyin bir anlam ifade ettiği bu film, sinema tarihinin en saf eserlerinden biri olarak kabul ediliyor.
Sınıf Farklılıkları: Aile üyeleri ve hizmetçiler arasındaki sevgi bağına rağmen, hiyerarşinin asla yok olmadığı bir düzenin işlenmesi.
Kadın Dayanışması: Erkeklerin terk ettiği veya hayal kırıklığına uğrattığı bir dünyada, kadınların birbirine tutunarak ayakta kalması.
Anı ve Hafıza: Yönetmenin kendi geçmişine duyduğu özlem ve o dönemin ruhunu sadelikle yeniden inşa etmesi.
Eğer Roma’nın yarattığı o melankolik ve gerçekçi atmosferi sevdiyseniz, bir diğer spor filmi ve dram filmi harikası olan The Wrestler gibi karakter odaklı yapımlara veya Cuarón’un tarzını andıran Children of Men filmine göz atabilirsiniz. Ayrıca sınıfsal çatışmaları odağına alan Parasite de farklı bir tonda olsa da benzer temaları işler.
Filmin çekimleri, Alfonso Cuarón’un çocukluğunun geçtiği evin tam karşısındaki bir evde yapılmıştır.
Yalitza Aparicio, seçmelere aslında kız kardeşi için gitmiş, ancak kardeşi hamile olduğu için kendisi girmeye ikna edilmiştir.
Filmde kullanılan mobilyaların birçoğu, Cuarón’un ailesine ait gerçek eski eşyalardır.
Yönetmen Cuarón, siyah-beyaz tercihiyle nostaljik bir hava yaratmak yerine, geçmişe bugünün dijital netliği ve keskinliğiyle bakmak istediğini belirtmiştir. Bu tercih, anıların berraklığını temsil eder.
Roma, filmin geçtiği Meksiko City’deki "Colonia Roma" mahallesinin adıdır. İtalya'nın başkentiyle bir ilgisi yoktur; tamamen mekan odaklı bir isimlendirmedir.
Evet, film Alfonso Cuarón’un çocukluk anılarına dayanmaktadır. Cleo karakteri, Cuarón’un gerçek hayattaki dadısı Liboria "Libo" Rodríguez’den esinlenerek yaratılmıştır.
Akademi Ödülleri (Oscar)
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...