
Komedi
The Eleven O'Clock, sıradan bir iş gününde saat 11 randevusu için ofise gelen gizemli bir hastanın yarattığı kaosu merkeze alıyor. Dr. Hollis, yeni hastasının kendisinin aslında bir psikiyatrist olduğuna dair sarsılmaz bir sanrıya sahip olduğunu fark eder. Ancak işler göründüğü kadar basit değildir; çünkü hasta, sadece Dr. Hollis'in sorularına yanıt vermekle kalmaz, aynı zamanda seansı ele geçirerek doktorun kendi profesyonelliğini ve akıl sağlığını sorgulamasına neden olur.
Film, iki karakter arasındaki diyalogların hızla bir tenis maçına dönüştüğü klostrofobik bir ofis ortamında geçer. Kimin doktor, kimin hasta olduğunun birbirine karıştığı bu "ayna etkisi", izleyiciyi sürekli bir tahmin yürütme sürecine sokar. Zekice yazılmış senaryosuyla film, sadece bir komedi değil, aynı zamanda ego, kimlik ve otorite üzerine kurulmuş absürt bir güç savaşıdır.
Filmin başrollerini, aynı zamanda senaryoyu da kaleme alan Josh Lawson ve Damon Herriman paylaşıyor. Josh Lawson, rasyonel kalmaya çalışan ancak karşısındaki direnç karşısında yavaş yavaş kontrolünü kaybeden Dr. Hollis rolünde harika bir performans sergiliyor. Lawson'ın zamanlama ustalığı, filmin mizahi yükünü başarıyla sırtlıyor.
Damon Herriman ise, kendinden emin tavırları ve manipülatif zekasıyla "hasta" rolünde devleşiyor. Herriman'ın karakteri, izleyicinin bile kafasını karıştıracak kadar ikna edici bir otoriteyle konuşuyor. İkilinin arasındaki kimya, filmi sıradan bir kısa metrajdan çıkarıp, her anı dolu dolu bir platform filmi deneyimine dönüştürüyor. Yardımcı rollerde izlediğimiz ofis personeli ise, bu absürt durumun absürtlüğünü artıran sessiz tanıklar olarak filme renk katıyor.
The Eleven O'Clock, "akıllıca yazılmış komedi" tanımının tam karşılığıdır. Yönetmen Derin Seale, tek mekânda geçen bu hikâyeyi, dinamik kamera açıları ve hızlı kurguyla bir an bile sıkıcılaştırmadan sunuyor. Filmin gücü, izleyicinin algısıyla oynamasından geliyor. Bir biyografi veya dram yapımının aksine, bu film tamamen zihinsel bir labirent kurmayı hedefliyor. 2018 yılında Oscar adaylığı kazanan bu yapım, süresi bittiğinde bile "aslında ne oldu?" sorusunu sordurmayı başaran nadir komedilerden biri.
Zekice kurgulanmış diyaloglara dayalı filmleri sevenler ve psikoloji temalı absürt komedilerden hoşlananlar için bu yapım kaçırılmaması gereken bir cevher. Eğer spor filmi gibi fiziksel aksiyonun ön planda olduğu yapımlar yerine, kelimelerin havada uçuştuğu entelektüel düellolara ilgi duyuyorsanız, bu film sizi çok eğlendirecektir. Ayrıca kısa film meraklıları için senaryo yazımı konusunda ders niteliğinde bir örnek sunuyor.
Filmi izlemek için en büyük neden, finalde sizi bekleyen o meşhur ters köşedir. Komedi unsurlarının arkasına gizlenmiş olan bu zihin oyunu, izleyiciyi ödüllendiren bir yapıya sahip. Ayrıca, kısa süresine rağmen yarattığı yüksek gerilim ve mizah dengesi, büyük bütçeli yapımların bazen saatlerce başaramadığı o tatmin duygusunu sadece 13 dakikada veriyor.
Kimlik Karmaşası: Kişinin kendi gerçekliğini başkasınınkiyle çarpıştırması.
Otorite Savaşı: Uzmanlık ve bilgi birikiminin absürt bir ortamda geçersizleşmesi.
Algı ve Gerçeklik: Gördüğümüz veya duyduğumuzun ne kadarının doğru olduğunu sorgulama.
Ego: Profesyonel kimliğin, kişisel hırslar ve inatlaşmalar karşısındaki kırılganlığı.
Bu filmin havasını sevdiyseniz, yine tek mekânda geçen ve gerçeği sorgulatan The Sunset Limited veya mizahi tonuyla dikkat çeken Carnage (Acımasız Tanrı) filmlerine göz atabilirsiniz. Kısa film türünde ise, yine karakter odaklı ve sürprizli sonlara sahip olan DeKalb Elementary gibi yapımlar ilginizi çekebilir. Eğer bir başarı hikâyesi arıyorsanız, bir sporcunun iç dünyasını anlatan Dear Basketball da listenize dahil olabilir.
Film, 90. Akademi Ödülleri'nde En İyi Kısa Film dalında aday gösterilmiştir.
Senaryoyu yazan Josh Lawson, filmdeki Dr. Hollis rolünü kendisi için özel olarak kurgulamıştır.
Film, tek bir günde ve oldukça yoğun bir çalışma temposuyla bir ofis setinde çekilmiştir.
Hayır, film Josh Lawson tarafından doğrudan kısa film formatında yazılmıştır; ancak tek mekân kullanımı ve diyalog ağırlıklı yapısı nedeniyle bir oda tiyatrosu hissi uyandırmaktadır.
Film, izleyicinin kendi yorumunu katabileceği ama aynı zamanda hikâyeyi şaşırtıcı bir şekilde bağlayan oldukça zekice bir finalle sona ermektedir.
Genel olarak uygun olsa da, içeriğindeki psikolojik karmaşa ve absürt temalar nedeniyle daha çok yetişkinler ve gençler için tasarlanmış bir aile filmi dışı eğlencedir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...