
Müzik, Romantik
Sıradan bir sabah, bir kadın her zamanki kafesine kahvaltı yapmaya gelir. Ancak kafede tuhaf bir sessizlik vardır; tüm müşteriler ve personel donmuş gibi durmaktadır. Aniden, kafenin ortasındaki bir adam (Nacho Vigalondo) ayağa kalkar ve kadına hitaben neşeli, enerjik bir şarkı söylemeye başlar.
Şarkı ilerledikçe, kafedeki diğer insanların da (korku içinde oldukları belli olsa da) koreografiye katıldığını ve adama eşlik ettiğini görürüz. İlk başta takıntılı bir hayranın hazırladığı sıra dışı ve romantik bir sürpriz gibi görünen bu durum, kameranın adamın üzerindeki düzeneği göstermesiyle bir anda dehşet verici bir boyut kazanır.
Film, 2005 yılında En İyi Kısa Film (Canlı Aksiyon) dalında Oscar adayı olmuştur. Vigalondo, tek bir mekanda ve çok kısıtlı bir sürede, izleyicinin duygularıyla ustaca oynar. Şarkının neşeli melodisi ile durumun ciddiyeti arasındaki tezatlık, filmi unutulmaz kılan en büyük unsurdur.
Türlerin Karışımı: Komedi, müzikal ve gerilimi tek bir potada eriten nadir bir anlatım tarzına sahip olduğu için.
Akılda Kalıcı Şarkı: Film bittikten sonra bile mırıldanacağınız o şarkı, aslında bir trajedinin habercisidir.
Beklenmedik Final: İzleyiciyi tam anlamıyla "ters köşe" yapan, hüzünlü ve çarpıcı sonu için.
Yönetmen Oyuncu: Filmin hem senaristi hem yönetmeni olan Nacho Vigalondo, aynı zamanda şarkı söyleyen başrol oyuncusudur. (Kendisini daha sonra Timecrimes ve Colossal filmlerinden tanıyoruz).
Siyah-Beyaz Tercihi: Filmin siyah-beyaz çekilmesi, kafedeki klostrofobik ve zamansız atmosferi güçlendirerek gerilimi artırmıştır.
Kısa Filmin Gücü: Diyalogların azlığı ve görselliğin ön planda olması sayesinde, dil engelini aşan evrensel bir başarı yakalamıştır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...