

Miguel Rivera (voice)

Héctor (voice)

Ernesto de la Cruz (voice)

Mamá Imelda (voice)

Abuelita (voice)

Papá (voice)

Papá Julio (voice)

Tío Oscar / Tío Felipe (voice)

Clerk (voice)

Plaza Mariachi / Gustavo (voice)
Meksika’nın canlı kültüründe büyüyen 12 yaşındaki Miguel’in en büyük hayali, idolü efsanevi gitarist Ernesto de la Cruz gibi başarılı bir müzisyen olmaktır. Ancak ailesinde nesillerdir süregelen katı bir müzik yasağı vardır. Miguel, yeteneğini kanıtlamak ve ailesinin bu gizemli yasağını anlamak için çabalarken, kendisini bir anda büyüleyici ve rengarenk Ölüler Diyarı’nda bulur.
Burada, ailesinin geçmişine dair saklı kalan sırları keşfeden Miguel’e, Hector adında düzenbaz ama dost canlısı bir iskelet eşlik eder. Birlikte, Miguel’in yaşayanlar dünyasına geri dönebilmesi ve ailesinin gerçek hikayesini ortaya çıkarabilmesi için zamanla yarışırlar. Animasyon filmi olmasının ötesinde, derin hikayesiyle kalplere dokunan bu yapım, hatırlanmanın ve köklerine bağlı kalmanın önemini muazzam bir görsellikle işliyor.
Filmin orijinal seslendirme kadrosunda, Miguel karakterine hayat veren Anthony Gonzalez, karakterin masumiyetini ve müzik tutkusunu sesindeki enerjiyle harika bir şekilde yansıtıyor. Düzenbaz ama altın kalpli Hector’u seslendiren Gael García Bernal, karakterin hüzünlü geçmişini ve neşeli tavırlarını dengeli bir performansla sunuyor.
Ernesto de la Cruz rolünde Benjamin Bratt, bir süperstarın karizmasını ve gizemini sesine taşırken; Mama Imelda karakterine ses veren Alanna Ubach, ailenin otoriter ama sevgi dolu anaerkil yapısını başarıyla temsil ediyor. Filmin en duygusal anlarında ise, ailenin en yaşlı üyesi Mama Coco’nun sessiz ama derin varlığı hikayeyi tamamlıyor.
Pixar ve Disney iş birliğinin en olgun işlerinden biri olan Coco, sadece çocuklara değil, yetişkinlere de hitap eden evrensel bir hikaye sunuyor. Meksika’nın "Ölüler Günü" (Dia de los Muertos) geleneğini merkezine alan film, kültürel detayları büyük bir saygı ve titizlikle ekrana taşıyor. Yabancı filmler içerisinde görsel paleti en zengin yapımlardan biri olan Coco, Oscar ödüllü "Remember Me" şarkısıyla da unutulmaz bir müzikal deneyim sağlıyor. Yönetmen Lee Unkrich, ölüm gibi zor bir temayı, yaşamın ve anıların kutlamasına dönüştürerek sinematik bir mucize yaratıyor.
Aile bağlarının gücüne inananlar, müzik tutkusuyla yanıp tutuşanlar ve farklı kültürlerin mistik atmosferini merak eden her yaştan izleyici bu filmi izlemeli. Eğer hafta sonu çocuklarınızla birlikte izleyebileceğiniz, hem eğlendiren hem de derin hayat dersleri veren bir aile filmi arıyorsanız Coco en iyi tercihlerden biridir. Duygusal derinliği yüksek, göz yaşartan bir finalle ödüllendirilmek isteyen sinemaseverler için de biçilmiş kaftandır.
Bu film, unutulmanın gerçek ölüm olduğunu, sevdiklerimizi anılarımızda yaşattığımız sürece onların asla gitmediğini anlatan en güzel hikayelerden biridir. Görsel efektlerin kalitesi, renklerin canlılığı ve senaryonun sarsıcı ters köşeleri filmi benzerlerinden ayırıyor. Ayrıca, Meksika kültürüne dair sunduğu antropolojik zenginlik ve müziğin ruhu iyileştirici gücü üzerine kurduğu anlatı, izleyiciye vizyon katıyor.
Aile ve Gelenek: Geçmiş kuşakların mirasına saygı duymak ve aile birliğinin her şeyden üstün olması.
Hatırlanmak ve Unutulmak: Bir insanın dünyadan ayrıldıktan sonra anılar aracılığıyla yaşamaya devam etmesi.
Tutku ve Fedakarlık: Hayallerin peşinden giderken verilen mücadele ve dürüstlüğün önemi.
Affetme: Geçmişteki hataların ve kırgınlıkların sevgiyle onarılması.
Bu filmin duygusal dünyasını ve masalsı anlatımını sevdiyseniz şu yabancı filmler de ilginizi çekebilir:
The Book of Life: Yine Ölüler Günü temasını işleyen, görsel olarak büyüleyici bir başka animasyon.
Soul: Hayatın amacını ve tutkuları sorgulayan, Pixar imzalı bir başka derinlikli yapım.
Moana: Köklerini keşfetmek için okyanusa açılan cesur bir genç kızın hikayesini anlatan bir aile klasiği.
Filmin yapım ekibi, Meksika kültürünü doğru yansıtabilmek için üç yıl boyunca ülkede araştırmalar yapmış ve yerel ailelerle vakit geçirmiştir. Coco, Meksika sinema tarihinde tüm zamanların en çok hasılat yapan filmi unvanına sahiptir. Filmde Miguel’in gitar çalma sahneleri, gerçek gitaristlerin parmak hareketleri birebir takip edilerek anime edilmiştir; yani filmdeki her nota teknik olarak doğrudur.
Film her ne kadar Miguel’in macerasını anlatsa da, hikayenin kalbi ve aile bağlarının yaşayan son köprüsü Mama Coco’dur. Tüm sırlar ve duygusal çözümleme onun etrafında şekillenir.
Filmdeki ikonik beyaz gitar, Meksikalı zanaatkarlar tarafından gerçek hayatta da üretilmiş ve koleksiyoncular için sınırlı sayıda satışa sunulmuştur.
Evet, Dia de los Muertos Meksika'da her yıl Kasım ayı başında neşeyle kutlanan, ölenlerin ruhlarının ailelerini ziyarete geldiğine inanılan kadim bir gelenektir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...