
Dr. Hannibal Lecter (Anthony Hopkins), Baltimore'daki hapishaneden kaçışından sonra kimliğini gizleyerek Floransa'da sanat ve tarihle iç içe lüks bir hayat sürmektedir. Ancak geçmişi peşini bırakmaz. Lecter'ın hayatta kalan tek kurbanı olan, korkunç şekilde deforme edilmiş milyarder Mason Verger (Gary Oldman), onu saklandığı delikten çıkarmak ve ona akıl almaz işkenceler yapmak için her türlü imkanını kullanmaktadır.
Verger, Lecter'ı yakalamak için onun tek zayıf noktası olan FBI ajanı Clarice Starling'i (Julianne Moore) yem olarak kullanır. Floransa'nın büyülü atmosferinden Washington'ın karanlık koridorlarına uzanan bu kedi-fare oyununda, Clarice ve Hannibal bir kez daha karşı karşıya gelirken, canavarın aslında kim olduğu sorusu tekrar gündeme gelir.
Anthony Hopkins (Dr. Hannibal Lecter): Karakterine her zamanki gibi ürpertici bir nezaket ve entelektüel bir derinlik katıyor. Bu filmde Lecter, artık sadece bir tutsak değil, kendi oyununu kuran bir serbest avcıdır.
Julianne Moore (Clarice Starling): Jodie Foster'dan bayrağı devralan Moore, karakterin daha olgun, daha sert ve sisteme karşı daha kırgın halini başarıyla yansıtıyor.
Gary Oldman (Mason Verger): Yoğun makyajın altında tanınmaz halde olan Oldman, sadece sesi ve mimikleriyle intikam hırsıyla yanıp tutuşan sadist bir karakteri muazzam bir yetenekle canlandırıyor.
Giancarlo Giannini (Müfettiş Pazzi): Floransa'da Lecter'ın peşine düşen hırslı polis rolünde, filmin İtalya sekanslarına büyük bir ağırlık katıyor.
Görsel Şölen: Ridley Scott, filmi adeta bir Rönesans tablosu gibi kurgulamış. Floransa sahneleri, kullanılan renk paleti ve atmosfer filmi görsel bir başyapıta dönüştürüyor.
Hans Zimmer’in Müziği: Filmin o tekinsiz, romantik ve bir o kadar da gergin havasını besleyen soundtrack, türünün en iyilerinden biri kabul edilir.
Daha Karanlık ve Cesur: İlk filme göre şiddet dozu daha yüksek ve görselliği daha kışkırtıcıdır (Özellikle o meşhur akşam yemeği sahnesi hafızalardan silinmeyecek cinstendir).
Zihinsel Düello: Lecter ve Starling arasındaki o garip, hastalıklı ama bir o kadar da büyüleyici bağın nasıl evrildiğini görmek için mutlaka izlenmeli.
İntikam ve Affetme: Mason Verger’in bitmek bilmeyen öfkesi ile Hannibal’ın soğukkanlılığı arasındaki zıtlık.
Aşkın Garip Hali: Hannibal ve Clarice arasındaki o tanımlanamayan, saygı ve merakla örülü çekim.
Yozlaşma: Adaletin ve bürokrasinin, kişisel çıkarlar uğruna nasıl manipüle edilebildiği.
Filmdeki Mason Verger karakterinin makyajı o kadar rahatsız ediciydi ki, çekimler sırasında bazı set çalışanlarının sahneleri izlemekte zorlandığı söylenir. Ayrıca, filmin sonu Thomas Harris'in orijinal romanından oldukça farklıdır; sinema versiyonu daha trajik ve sinematik bir bitişi tercih etmiştir.
Toplam 1 adet

Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...