

Master Carvelle

Wooly

Gerard

Ms. Steel

Headmistress

Stet
Devon

Rafael 'Raffi' Abrams
Frederick
Fernando
11 yaşındaki Stet, annesinin ölümünden sonra hiç tanımadığı babası tarafından, ülkenin en prestijli yatılı müzik okullarından biri olan National Boychoir Academy’ye gönderilir. Stet; kaba, hırçın ve bu disiplinli dünyaya tamamen yabancı bir çocuktur. Ancak içinde, kimsenin henüz tam olarak keşfedemediği muazzam bir yetenek barındırmaktadır.
Okulun katı ve talepkar koro şefi Bay Carvelle, Stet'in bu ham yeteneğini fark eder ancak onun disiplinsiz tavırları ikili arasında büyük bir çatışma başlatır. Stet, bir yandan elitist sınıf arkadaşlarının zorbalıklarıyla mücadele ederken diğer yandan sesinin saflığını ve kendi iç huzurunu korumaya çalışır. Dram türündeki bu yapım, müziğin sadece notalardan ibaret olmadığını; bir ruhu iyileştirebileceğini ve imkansız görünen köprüler kurabileceğini gösteriyor.
Filmin en büyük gücü, usta oyuncu Dustin Hoffman’ın sergilediği otoriter ama içten koro şefi performansıdır. Hoffman, karakterinin sert dış kabuğunun altındaki sanat tutkusunu ve babacan tavrı muazzam bir dengeyle yansıtıyor. Ona, okul müdiresi rolünde bir diğer efsane isim Kathy Bates eşlik ediyor.
Genç yetenek Garrett Wareing, Stet rolünde sergilediği performansla hem öfkeyi hem de kırılganlığı başarıyla izleyiciye geçiriyor. Kadroda ayrıca Josh Lucas ve Kevin McHale gibi tanıdık isimler de yer alıyor. Oyuncuları ve oyuncu kadrosu, filmin müzikal derinliğini oyunculuk gücüyle birleştirerek hikâyeyi klasik bir okul dramasından çok daha yukarıya taşıyor.
Yönetmen François Girard, daha önce The Red Violin filminde olduğu gibi, müziği bir karakter gibi hikâyenin merkezine oturtuyor. Film, koro müziğinin o görkemli ve ruhani atmosferini sinematografik bir şölenle sunuyor. Klasik müzik sahnelerindeki ses kurgusu ve çocukların koro performansları izleyiciyi büyüleyici bir yolculuğa çıkarıyor. Hikâye yapısı itibarıyla tanıdık bir "usta-çırak" ilişkisi sunsa da, Stet’in içsel dönüşümü ve sesinin geçiciliği (ergenlik öncesi ses değişimi) üzerine kurulu dramatik yapı filme özgün bir dokunuş katıyor.
Müziğin iyileştirici gücüne inananlar, "öğretmen-öğrenci" ilişkisini konu alan ilham verici hikâyelerden hoşlananlar ve klasik müzik tutkunları bu filmi mutlaka izlemeli. Eğer Whiplash kadar sert olmasa da bir yeteneğin yontulma sürecini izlemekten keyif alıyorsanız, Koro size daha naif ama bir o kadar derin bir deneyim sunacaktır. Ailece izlenebilecek, motivasyon artıran ve ruhu dinlendiren bir müzik dramı arayanlar için ideal bir tercih.
Film, disiplin ile özgürlük arasındaki o ince çizgiyi müziğin diliyle anlatıyor. Stet'in sadece bir koro üyesi olmaya değil, kendi hayatının şefi olmaya giden yolculuğu izleyiciye umut aşılıyor. Dustin Hoffman'ın maestroluk sahneleri ve filmin finalindeki o muazzam koro performansı, tüylerinizi diken diken edecek kadar güçlü. Sesin ve zamanın geçiciliği üzerine yaptığı vurgu, hayattaki fırsatların değerini anlamak adına önemli bir mesaj veriyor.
Müziğin İyileştirici Gücü: Sanatın, travmalarla başa çıkma aracı olarak kullanılması.
Disiplin ve Yetenek: Ham yeteneğin ancak sıkı bir çalışmayla sanata dönüşebileceği.
Geçicilik: Ergenlik öncesi ses güzelliğinin kısıtlı bir zamanı olması ve bu anın değeri.
Baba-Oğul Çatışması: Kabul görme ve aidiyet arayışı.
Bu filmin yarattığı ilham verici atmosferi sevdiyseniz, bir müzik öğretmeninin öğrencilerinin hayatını değiştirmesini anlatan Fransız yapımı Koro (Les Choristes) filmini mutlaka izlemelisiniz. Ayrıca benzer bir başarı hikâyesini konu alan Ölü Ozanlar Derneği (Dead Poets Society) veya yetenekli bir gencin keşfedilme sürecini işleyen Can Dostum (Good Will Hunting) da ilginizi çekebilir.
Filmde duyulan koro performansları, gerçek bir profesyonel koro olan "The American Boychoir School" tarafından seslendirilmiştir.
Dustin Hoffman, rolüne hazırlanırken gerçek koro şeflerini gözlemlemiş ve orkestra yönetme teknikleri üzerine dersler almıştır.
Filmin orijinal ismi olan "Boychoir", çocuk seslerinin o özel ve kısa süreli (ergenlik öncesi) dönemini simgeler.
Hayır, film kurgusal bir hikâye olsa da pek çok başarılı koro okulunun gerçekçi disiplininden ve işleyişinden ilham almıştır.
Garrett Wareing rolü için ses eğitimi almıştır ancak profesyonel koro sahnelerinde dublaj ve koro kayıtları kullanılmıştır.
Film, hayatın gerçeklerini (sesin değişimi gibi) saklamadan ama umut dolu ve karakterin gelişimini tamamladığı tatmin edici bir finalle sona eriyor.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...