Oscar
Akademi Ödülleri (Oscar)

Self
Self
Self
Self
Self - The Piano Tuner
Self - L.A.U.S.D. Music Teacher Since 19987

The Monster (archive footage) (uncredited)

Self (archive footage) (uncredited)

Self (archive footage) (uncredited)
Los Angeles, Amerika Birleşik Devletleri'nde devlet okulu öğrencilerine müzik enstrümanlarını ücretsiz olarak sağlayan ve bunları tamir eden son şehirdir. 1959'dan beri faaliyet gösteren bu devasa depoda, yaklaşık 80.000 enstrüman bakım görmektedir. Film, bu atölyede çalışan dört tutkulu zanaatkarın (bir piyano akortçusu, bir yaylı çalgılar ustası, bir nefesli çalgılar teknisyeni ve bir bakır üflemeli çalgılar tamircisi) hayatlarına odaklanır.
Bu dört ustanın her biri, sadece kırık kemanları veya tuşları bozuk saksafonları tamir etmez; aynı zamanda kendi kırık geçmişlerini de bu işle onarırlar. Ermeni soykırımı travmasından kaçıp gelen Steve veya Amerikan rüyasını kovalayan Paty gibi karakterlerin hikayeleri, enstrümanlarını tamir ettikleri çocukların umutlarıyla iç içe geçer. Belgesel, "kırık bir şeyin (veya kişinin) tamir edilebilir olduğu" fikri üzerinden müziğin iyileştirici gücüne saygı duruşunda bulunur.
Bu bir belgesel olduğu için oyuncular değil, hayatın içinden gerçek kahramanlar vardır.
Steve Bagmanyan: Atölyenin müdürü ve piyano teknisyeni. Azerbaycan'daki etnik çatışmalardan kaçıp ABD'ye gelen Steve'in hikâyesi, filmin duygusal merkezlerinden birini oluşturuyor.
Dana Atkinson: Nefesli çalgılar tamircisi. Kendi kimliğini bulma sürecini ve müziğin onun için ne anlama geldiğini samimiyetle paylaşıyor.
Paty Moreno: Bakır üflemeli çalgılar teknisyeni. Meksika'dan tek başına çocuklarıyla gelip ayakta kalma mücadelesini ve bu işin ona nasıl bir amaç verdiğini anlatıyor.
Duane Michaels: Yaylı çalgılar (Elvis görünümlü) ustası. Kendine has tarzı ve işine duyduğu çocuksu heyecanla filme renk katıyor.
Yönetmenler Ben Proudfoot ve Kris Bowers, The Last Repair Shop ile teknik bir süreci (tamiratı) görsel bir şiire dönüştürüyorlar. Enstrümanların iç mekanizmalarına yapılan yakın çekimler, tozların arasından süzülen ışıklar ve arka planda çalan orkestral müzik, izleyiciye büyüleyici bir atmosfer sunuyor.
Ancak filmin asıl başarısı görselliğinde değil, kurduğu duygusal bağda yatıyor. Film, bir enstrümanın bir çocuk için sadece bir "eşya" olmadığını; bazen bir kaçış, bazen bir arkadaş, bazen de bir gelecek bileti olduğunu vurguluyor. Tamircilerin her vida sıkışında veya her tel gerişinde, aslında bir çocuğun hayatına dokunduklarını hissettirmesi, bu kısa belgeseli devleştiriyor.
Müzikseverler, öğretmenler, enstrüman çalan öğrenciler ve "iyiliğe" dair inancını tazelemek isteyen herkes izlemeli. Ayrıca zanaatkarlığa, tamir kültürüne ve göçmen hikayelerine ilgi duyanlar için harika bir 40 dakika vaat ediyor.
Çünkü bu film, 96. Akademi Ödülleri'nde (Oscar) "En İyi Kısa Belgesel" ödülünü kazanarak kalitesini kanıtladı. Dijital çağda her şeyin "kullan-at" mantığıyla işlediği bir dünyada, bir şeyleri onarmanın ve korumanın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor. Finaldeki orkestra performansı ise gözlerinizin dolmasını garanti ediyor.
Müziğin Gücü: Müziğin, zorluklar içindeki çocuklar ve yetişkinler için nasıl bir sığınak olduğu.
Onarım ve İyileşme: Kırılan bir nesnenin tamir edilmesinin, ruhsal bir iyileşme metaforu olması.
Kamu Hizmeti: Devlet okullarındaki sanat eğitiminin ve bu görünmez hizmetin önemi.
Göçmenlik ve Fırsat: Amerika'ya gelen göçmenlerin, toplumun en değerli çarklarından biri haline gelmesi.
A Concerto is a Conversation: Aynı yönetmenlerin (Proudfoot & Bowers) bir önceki Oscar adayı, müzik ve aile mirası temalı belgeseli.
Song of Lahore: Müzik tutkusuyla birleşen insanların hikayesi.
Mr. Holland's Opus (Sevgili Öğretmenim): Müzik eğitiminin çocukların hayatını nasıl değiştirdiğine dair kurgusal bir klasik.
Filmdeki atölye, 1959'dan beri kesintisiz hizmet vermektedir ve ABD'de bu hizmeti ücretsiz sunan son şehir Los Angeles'tır.
Yönetmenlerden Kris Bowers, ünlü bir bestecidir (Green Book, Bridgerton) ve çocukluğunda o tamir edilen piyanoları bizzat kullanmıştır.
Filmde röportaj yapılan öğrencilerden biri (Porché Brinker), elindeki kemanın kendisine "hayal kurmayı" öğrettiğini söyleyerek filmin en unutulmaz repliklerinden birine imza atmıştır.
Evet, filmde gösterilen atölye ve çalışanlar tamamen gerçektir. Los Angeles'ta faaliyet göstermeye devam etmektedirler.
Film, Disney+ ve Hulu platformlarında bulunmakla birlikte, yapımcıları tarafından herkesin erişimine açık olması için YouTube üzerinden de ücretsiz olarak yayınlanmıştır.
Evet, 2024 yılında "En İyi Kısa Belgesel" (Best Documentary Short Subject) Oscar'ını kazanmıştır.
Atölye, Los Angeles Birleşik Okul Bölgesi'ndeki yaklaşık 80.000 enstrümandan sorumludur.
Akademi Ödülleri (Oscar)
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...