

Chloé

Paul / Louis

Mme Schenker / Chloé's Mother

Rose

Gynecologist / Agnès Wexler

Sandra Schenker
Young Psychoanalyst

Psychoanalyst 1

Psychoanalyst 2
Child Twin
Genç ve hassas bir kadın olan Chloé, bitmek bilmeyen karın ağrıları nedeniyle psikolojik destek almaya karar verir ve yakışıklı psikiyatrist Paul ile tanışır. İkili arasındaki profesyonel ilişki kısa sürede tutkulu bir aşka dönüşür ve Chloé, Paul’ün yanına taşınır. Ancak hayatının aşkını bulduğunu düşünen genç kadın, çok geçmeden Paul’ün ondan sakladığı devasa bir sırrın olduğunu keşfeder: Paul’ün Louis adında, tıpkı kendisi gibi psikiyatrist olan bir ikiz kardeşi vardır.
Chloé, sevgilisinin sakladığı bu karanlık ve sert mizaçlı kardeşi daha yakından tanımak isterken kendisini tehlikeli bir oyunun içinde bulur. Paul’ün şefkatli kolları ile Louis’nin manipülatif ve vahşi dünyası arasında sıkışan Chloé, gerçek ile hayalin birbirine karıştığı bir labirente sürüklenir. François Ozon’un estetik ve cesur rejisiyle şekillenen bu gerilim, izleyiciyi insan zihninin en saklı arzularıyla yüzleştiriyor.
Filmin başrolünde, Chloé karakterine hayat veren Marine Vacth büyüleyici bir performans sergiliyor. Vacth, karakterin yaşadığı içsel kırılmaları, merakı ve giderek artan saplantılarını buz gibi bir zarafetle yansıtıyor. Chloé’nin hem kurban hem de oyuncu olduğu bu hikâyede Vacth’ın donuk ama etkileyici yüz hatları filmin gizemli havasını perçinliyor.
Jérémie Renier ise hem Paul hem de Louis rollerinde, yani birbirine taban tabana zıt iki kardeşi canlandırarak zorlu bir görevin altından başarıyla kalkıyor. Renier, şefkatli bir sevgiliden acımasız bir manipülatöre dönüşürken sergilediği nüanslarla filmin tekinsizliğini zirveye taşıyor. Oyuncuların bu cesur ve kimyası yüksek iş birliği, yapımı sıradan bir dram olmaktan çıkarıp derinlikli bir psikolojik savaşa dönüştürüyor.
Yönetmen François Ozon, Joyce Carol Oates'un romanından uyarladığı bu filmde Hitchcockvari bir gerilim ile Cronenbergvari bir bedensel dehşeti harmanlıyor. Film, simetrinin ve aynaların yoğun olarak kullanıldığı görsel diliyle izleyicide bir kafa karışıklığı ve hayranlık uyandırıyor. Ozon, cinselliği bir güç aracı olarak konumlandırırken, insan ruhunun gizli kalmış fetişlerini ve bastırılmış duygularını estetik bir cerrah titizliğiyle inceliyor. Tempo, her sahnede artan merak unsuruyla akıcı kalmayı başarıyor.
Psikanaliz, rüya tabirleri ve insan psikolojisinin karanlık yanlarına ilgi duyan her sinemasever bu filmi mutlaka izlemeli. Eğer görsel dünyası şık, anlatısı kışkırtıcı ve finaliyle tartışma yaratan sanat filmi örneklerinden hoşlanıyorsanız, Tutku Oyunu sizin için benzersiz bir deneyim olacaktır. Ayrıca türler arası geçişleri seven izleyiciler için de oldukça tatmin edici bir yapım.
Bu film, izleyicinin bakış açısını sürekli manipüle eden yapısıyla sinemanın "gözetleme" ve "merak" duygularını nasıl tetiklediğini başarıyla gösterdiği için izlenmeli. Sadece bir aşk üçgenini değil, aynı zamanda bedensel bir dönüşümü ve bir kadının kendi cinselliği üzerindeki hakimiyet arayışını anlattığı için türdeşlerinden ayrılıyor. Modern Fransız sinemasının en cesur örneklerinden biri olarak kabul edilen yapım, sinematografik başarısıyla da göz dolduruyor.
İkizler ve Dualite: İnsanın iyi ve kötü yanlarının, iki farklı beden üzerinden somutlaştırılması.
Arzu ve Kontrol: Bir kadının cinselliğini keşfetme sürecinde yaşadığı iktidar mücadelesi.
Gerçeklik Algısı: Nerenin rüya, nerenin gerçek olduğunun belirsizleştiği bir zihinsel süreç.
Bedensel Sırlar: Psikolojik ağrıların fiziksel dışavurumları ve vücudun sakladığı sırlar.
Bu filmin yarattığı tekinsiz havayı sevdiyseniz, yine Ozon imzalı Genç ve Güzel veya David Cronenberg’in ikiz jinekologları konu alan başyapıtı Dead Ringers (Ölü İkizler) filmini mutlaka izlemelisiniz. Ayrıca kimlik arayışı ve gerilim temalarını ustalıkla işleyen Mulholland Drive gibi festival filmleri de ilginizi çekebilir.
Film, ünlü yazar Joyce Carol Oates’un (Rosamond Smith takma adıyla yazdığı) "Lives of the Twins" adlı romanından sinemaya uyarlanmıştır.
Film, 2017 Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye için ana yarışmada yer almıştır.
François Ozon, filmdeki bazı sahnelerde klasik sinemanın ekran bölme (split screen) tekniğini kullanarak iki kardeş arasındaki farkı ve Chloé’nin bölünmüş zihnini vurgulamıştır.
Film boyunca Louis’nin Chloé’nin bir fantezisi mi yoksa Paul’ün gerçekten var olan ikiz kardeşi mi olduğu sorusu canlı tutulur; final ise bu konuda izleyiciyi şaşırtacak biyolojik bir açıklama sunar.
Evet, filmde cinsellik ve çıplaklık içeren cesur sahneler yer aldığı için yetişkin izleyici kitlesine yönelik bir yapım olarak değerlendirilmektedir.
Filmin orijinal Fransızca adı "L'Amant double" yani "Çift Sevgili"dir; bu isim hikâyedeki ikiz kardeş temasını doğrudan işaret eder.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...