

Aaron

Linda

Beth

Prof. Van Auken

Wes

Wild Bill

Darcy

Aaron's Mom
Aaron's Dad

Ray Ray
Angelina, üniversite birinci sınıf öğrencisi olarak yeni bir hayata adım atarken beraberinde geçmişin masumiyetini ve geleceğin belirsizliğini de getirir. Hikâye, onun hayatına giren ve kendisinden yaşça büyük bir avukat olan Andrew ile yaşadığı karmaşık ilişki etrafında şekillenir. Angelina için bu ilişki, sadece romantik bir deneyim değil, aynı zamanda yetişkinliğin karanlık ve gri bölgelerine yapılan bir yolculuktur.
Kampüs hayatının steril dünyası ile Andrew’un dünyasındaki karmaşıklık arasında sıkışan Angelina, kendi kimliğini ve arzularını keşfetmeye çalışır. Film, bir yandan genç bir kadının cinsel uyanışını ve duygusal olgunlaşmasını işlerken, diğer yandan bağımlılık, ailevi bağlar ve hayal kırıklıkları gibi ağır temalara temas eder. Angelina'nın "Çömez"likten kurtulma süreci, hayatın bazen sert ve acımasız olan derslerini öğrenmesiyle tamamlanır.
Filmin başrolünde, Angelina karakterine hayat veren Maya Hazen yer alıyor. Hazen, karakterinin kırılganlığını ve aynı zamanda içten gelen o saf direnci izleyiciye samimi bir şekilde geçirmeyi başarıyor. Genç bir kadının hayata karşı tutunma çabasını, abartısız ve doğal bir oyunculukla sergileyerek filmin duygusal yükünü başarıyla sırtlıyor.
Andrew rolünde izlediğimiz Brendan Fehr, karizmatik ama bir o kadar da kusurlu bir adam portresi çiziyor. Angelina ile olan kimyası, filmin merkezindeki o tekinsiz ama çekici ilişkiyi güçlendiriyor. Kadroda ayrıca Angelina'nın annesi rolünde izlediğimiz tecrübeli isimler, aile içindeki kopukluğu ve nesiller arası iletişim kazalarını etkileyici bir editoryal dille yansıtıyor.
Yönetmen Jeffrey Fine, bu ilk uzun metrajlı filminde, bağımsız sinemanın naif ve dürüst anlatım dilini tercih ediyor. Dram filmleri kategorisinde yer alan yapım, büyük prodüksiyonlar yerine karakterlerin iç dünyasına ve mikro hikâyelere odaklanıyor. Filmin görsel dili, üniversite yıllarının o puslu ve bazen melankolik havasını yansıtan doğal ışıklandırmalarla desteklenmiş.
Senaryo, bir gençlik filmi gibi başlasa da kısa sürede daha derin ve felsefi bir noktaya evriliyor. İlişkilerin insan üzerindeki dönüştürücü gücünü sorgulayan yapım, izleyiciye "Büyümek ne zaman başlar?" sorusunu sorduruyor. Klasik bir aşk hikâyesinden ziyade, bir bireyin kendi sınırlarını çizme mücadelesini izliyoruz.
Bu film, özellikle büyüme hikâyelerini (coming-of-age) ve bağımsız dramaları seven izleyiciler için oldukça uygun. Üniversite yıllarına özlem duyanlar veya o dönemin getirdiği kafa karışıklıklarını bizzat yaşayan genç yetişkinler bu yabancı film örneğinde kendilerinden çok şey bulacaktır. Karakter odaklı, yavaş tempolu ve duygusal derinliği olan yapımlardan hoşlanan sinemaseverler listelerine eklemeli.
Çömez (Cherry), hayatın her zaman planlandığı gibi gitmediğini ve hataların aslında en büyük öğretmenler olduğunu hatırlattığı için izlenmeli. Hollywood’un parlak ve kusursuz gençlik tasvirlerinden uzak, daha gerçekçi ve bazen rahatsız edici derecede dürüst bir tablo çiziyor. Maya Hazen’in performansı ve filmin samimi atmosferi, onu türündeki diğer yapımlardan ayıran bir özellik olarak öne çıkıyor.
Olgunlaşma Süreci: Çocukluktan yetişkinliğe geçişin sancıları ve bu süreçte kaybedilen masumiyet.
İlişkiler ve Hayal Kırıklığı: İdealize edilen kişilerin gerçek yüzleriyle karşılaşmanın yarattığı yıkım.
Bağımlılık ve Kaçış: Hayatın zorlukları karşısında sığınılan farklı yollar ve bunların sonuçları.
Öz-Keşif: Bir bireyin ailesinden ve çevresinden bağımsız olarak kendi kimliğini inşa etme çabası.
Eğer bu tarzdaki samimi büyüme hikâyelerinden hoşlanıyorsanız, bir genç kızın büyüme sancılarını anlatan An Education (Aşk Dersi) veya bağımsız sinemanın sevilen örneklerinden Garden State (Eve Dönüş) filmlerini mutlaka izlemelisiniz. Ayrıca benzer bir atmosfere sahip olan Lady Bird de ilginizi çekebilir.
Film, düşük bütçeli bir bağımsız yapım olmasına rağmen, katıldığı festivallerde karakter gelişimi ve samimi anlatımıyla dikkat çekmiştir.
Yönetmen Jeffrey Fine, senaryoyu yazarken kendi gözlemlerinden ve gençlik yıllarının evrensel duygularından ilham almıştır.
Filmin özgün adı olan "Cherry", hem başkarakterin lakabını hem de deneyimsizliği simgeleyen bir metafor olarak kullanılmıştır.
Hayır, film Jeffrey Fine tarafından kaleme alınmış özgün bir senaryoya sahiptir.
Filmde bir ilişki merkezde yer alsa da, romantizmden ziyade bu ilişkinin birey üzerindeki etkileri ve kişisel gelişim süreci ön plandadır.
"Çömez", hayata henüz yeni atılmış, deneyimsiz ve dünyanın karmaşıklığına karşı savunmasız olan Angelina'nın durumunu betimlemek için kullanılmıştır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...