
Dram, Romantik

Silvia

Dodò

Fausta

Pascasie

Doctor

Alberto

The Countess
Toni

Nun in the beach

The Parking Attendant
Göz Zevki, edebiyat profesörü olan Edoardo’nun, eşi Silvia ile olan karmaşık ve tutku dolu ilişkisini merkezine alıyor. Edoardo için hayat, sadece yaşanılan bir süreç değil, aynı zamanda dışarıdan izlenmesi gereken bir sahnedir. Genç profesör, kendi evliliğindeki arzuyu ayakta tutabilmek için tehlikeli bir yola girer ve karısının diğer erkeklerle olan ilişkilerini gizlice izlemeye başlar. Bu röntgencilik (voyeurism) hali, bir süre sonra hem Edoardo’nun zihninde hem de evliliğin temelinde onarılamaz gedikler açmaya başlar.
Film, Alberto Moravia’nın ünlü romanından uyarlanmış olup, sadece cinsel bir çekimi değil, aynı zamanda babalık otoritesi ve Oedipus kompleksi gibi derin psikolojik alt metinleri de işler. Edoardo’nun babasıyla olan ilişkisi ve karısına duyduğu hastalıklı hayranlık, hikâyeyi sıradan bir yetişkin yapımından çıkarıp insan doğasının karanlık arzularını sorgulayan edebi bir anlatıya dönüştürür. Roma'nın aristokratik atmosferinde geçen bu hikâye, arzunun görünen yüzü ile saklanan gerçekleri arasındaki o ince çizgide gezinir.
Filmin başrolünde, Edoardo karakterine hayat veren Francesco Casale, karakterin entelektüel derinliği ile hayvani arzuları arasındaki çatışmayı başarılı bir şekilde yansıtıyor. Casale’nin performansı, izleyiciyi bu tekinsiz adamın iç dünyasına davet ederken, ona eşlik eden Katarína Vasilko (Silvia), güzelliği ve gizemli tavırlarıyla filmin arzu nesnesini kusursuz bir şekilde canlandırıyor.
Kadroda asıl dikkat çeken isimlerden biri de Edoardo’nun babası rolündeki usta oyuncu Franco Interlenghi’dir. İtalyan sinemasının deneyimli ismi, filmdeki otoriter ve manipülatif baba figürüyle hikâyeye dramatik bir ağırlık katıyor. Tinto Brass’ın oyuncu seçimi, her zaman olduğu gibi fiziksel estetik ile karakter derinliğini bir araya getirerek atmosferi güçlendiriyor.
Erotik sinemanın dünyaca ünlü yönetmeni Tinto Brass tarafından yönetilen Göz Zevki, Brass’ın imzasını taşıyan o parlak, renkli ve estetik görselliğe sahip. Yönetmen bu yapımda, sadece çıplaklığı değil, bakmanın ve izlemenin verdiği gücü de sinematografik bir öğe olarak kullanıyor. Film, Alberto Moravia’nın edebi dünyasını Brass’ın provokatif bakış açısıyla birleştirirken, döneminin çok ötesinde bir dürüstlükle insan cinselliğini masaya yatırıyor. Tempo, ağır ama merak uyandıran bir akışa sahip olup, izleyiciyi karakterlerin ahlaki çöküşüne ortak ediyor.
Avrupa sinemasının cesur ve estetik yapımlarından hoşlanan izleyiciler bu filmi koleksiyonlarına eklemeli. Özellikle +18 içerikli, psikolojik derinliği olan ve edebi uyarlamalara meraklı yetişkin kitle için ideal bir seçim. Tinto Brass sinemasını ve İtalyan kültürünün tutkuyla harmanlanmış o kendine has atmosferini sevenler, filmde aradıkları o "bakma sanatı"nı bulacaklardır.
Film, izleyiciyi pasif bir seyirci olmaktan çıkarıp, ana karakterle birlikte röntgencilik eylemine dahil eden eşsiz bir perspektif sunuyor. Moravia’nın güçlü kaleminden çıkan karakterlerin, Brass’ın görselliğiyle hayat bulması, yapımı türdaşları arasında çok daha prestijli bir noktaya koyuyor. Cinselliğin bir tabu değil, bir gözlem aracı ve psikolojik bir çözümleme yöntemi olarak ele alınması, filmi sadece bir "izleme" eylemi olmaktan çıkarıp derin bir analiz haline getiriyor.
Röntgencilik (Voyeurism): Bir başkasının mahremiyetine tanık olmanın verdiği tehlikeli güç ve haz.
Oedipus Kompleksi: Oğulun babayla olan rekabeti ve bu çatışmanın kadın figürü üzerindeki yansımaları.
Arzu ve Kontrol: Duyguların kontrol altına alınamadığı noktada başlayan ruhsal yozlaşma.
Edebiyat ve Gerçeklik: Moravia’nın zihnindeki felsefi soruların görsel bir şölene dönüşmesi.
Eğer bu tarz estetik ve kışkırtıcı yapımlar ilginizi çekiyorsa, Tinto Brass’ın bir diğer ünlü yapımı olan Paprika veya Monella filmlerini izleyebilirsiniz. Ayrıca, yine bir edebiyat uyarlaması olan ve benzer bir tutku atmosferi sunan Lolita (1997) veya izleme temalı bir başka klasik olan Arka Pencere (Rear Window), farklı türlerde olsalar da benzer hissiyatları barındıran yapımlardır.
Film, İtalyan edebiyatının en büyük yazarlarından Alberto Moravia’nın son dönem eserlerinden birinden uyarlanmıştır.
Tinto Brass, bu filmde "izleme" temasını vurgulamak için pek çok sahnede kamera açılarını gizli bir göz gibi konumlandırmıştır.
Yapım, vizyona girdiği dönemde cesur sahneleri nedeniyle pek çok ülkede sansür tartışmalarına yol açmış ancak estetik diliyle takdir toplamıştır.
Hayır, film ciddi bir psikolojik derinliğe ve edebi bir temele sahiptir. Cinsellik, karakterlerin ruhsal dünyasını anlatmak için kullanılan bir araçtır.
Evet, film romanın ana temasını ve karakterler arasındaki psikolojik gerilimi büyük ölçüde korumaktadır; ancak Brass kendi görsel üslubunu hikâyeye dahil etmiştir.
"L'uomo Che Guarda" İtalyanca "Bakan Adam" veya "İzleyen Adam" anlamına gelir ve ana karakterin eylemini doğrudan özetler.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...