

Killer Joe Cooper

Chris Smith

Dottie Smith

Ansel Smith

Sharla Smith

Digger Soames

Pizza Patron

Saleslady

G-Man
Biker Thug
Teksas’ın tozlu ve tekinsiz arka sokaklarında geçen hikaye, yirmi iki yaşındaki uyuşturucu satıcısı Chris’in başının büyük belaya girmesiyle başlar. Annesinin kendisinden çaldığı paralar yüzünden eli kanlı tefecilere borçlanan Chris, kurtuluş yolu olarak korkunç bir plan yapar: Annesini öldürtüp hayat sigortası parasını almak. Bu kirli plan için babası Ansel ve üvey annesi Sharla’yı da ikna eden Chris, yerel bir dedektif olan ama ek iş olarak kiralık katillik yapan "Killer" Joe Cooper ile anlaşır.
Ancak Joe, parasını peşin almadan işe başlamayan bir profesyoneldir. Chris’in elinde nakit olmayınca Joe, teminat olarak ailenin saf ve gizemli kızı Dottie’yi "alıkoymayı" teklif eder. Bu sapkın pazarlık kabul edildiğinde, aile dinamikleri tamamen parçalanır ve şiddetin dozu geri dönülemez bir şekilde artar. Basit bir dolandırıcılık planı olarak başlayan olay, Joe’nun ailenin içine sızmasıyla birlikte kanlı, grotesk ve etik sınırların yok olduğu bir kabusa dönüşür.
Matthew McConaughey, kariyer dönüşümünün en keskin virajlarından biri olan Joe Cooper rolünde, izleyiciyi koltuğuna çivileyen bir karizma ve dehşet saçıyor. Soğukkanlı, manipülatif ve sarsıcı derecede disiplinli bir katili canlandıran aktör, her sahnesinde tekinsiz bir otorite kuruyor. Emile Hirsch, çaresizlikten mantığını yitirmiş Chris rolünde başarılı bir performans sergilerken, Thomas Haden Church ise ahlaki pusulasını çoktan kaybetmiş vurdumduymaz baba figürünü harika yansıtıyor.
Filmin en dikkat çekici performanslarından biri de Juno Temple’a ait. Dottie karakterinin o uçucu, masum ama bir o kadar da tuhaf havasını başarıyla taşıyan Temple, hikayenin kilit noktasını oluşturuyor. Gina Gershon ise üvey anne Sharla rolünde, filmin unutulmaz ve tartışmalı final sahnelerinde oyunculuk sınırlarını zorluyor.
Efsanevi yönetmen William Friedkin, Tracy Letts’in tiyatro oyunundan uyarlanan bu yapımda, izleyiciyi rahatsız etmekten asla çekinmiyor. Gerilim dozajı fiziksel şiddetten ziyade psikolojik baskıyla tırmanırken, film güney gotik atmosferini modern bir vahşetle birleştiriyor. Friedkin’in sert ve tavizsiz rejisi, hikayeyi sıradan bir suç filminden çıkarıp, insan doğasının en karanlık dürtülerine tutulan bir aynaya dönüştürüyor. Tempo, bir oyunun klostrofobik dar alanlarını kullanarak karakterler arasındaki gerilimi adeta elle tutulur hale getiriyor.
Sınırları zorlayan, ana akım sinemanın güvenli sularından uzaklaşan ve rahatsız edici temalardan çekinmeyen izleyiciler bu filme şans vermelidir. Kara mizahın en karanlık tonlarını sevenler ve Matthew McConaughey’nin en uç performansını merak edenler için bu yapım bir hazine değerindedir. Ancak hassas mideli izleyicilerin ve klasik bir aksiyon beklentisi olanların temkinli yaklaşması gereken, oldukça sert bir film olduğunu belirtmek gerekir.
Killer Joe, ahlaki çöküşü ve aile kurumunun yozlaşmasını hiçbir sansüre uğratmadan, en çiğ haliyle karşımıza koyuyor. Filmi benzerlerinden ayıran en büyük özellik, bir yandan absürt bir komedi sunarken diğer yandan saf bir korku ve tiksinti hissi uyandırabilmesidir. Sinema tarihinde "kızarmış tavuk" sahnesiyle hafızalara kazınan bu yapım, cesur senaryosu ve kusursuz oyunculuklarıyla unutulmaz bir deneyim vadediyor.
Ahlaki Çöküş: Maddi kazanç uğruna kutsal sayılan aile bağlarının nasıl hiçe sayılabileceği.
Manipülasyon ve Güç: Joe karakteri üzerinden otoritenin ve korkunun bireyleri nasıl köleleştirdiği.
Çaresizliğin Bedeli: Kısa yoldan kurtuluş arayan karakterlerin daha büyük bir bataklığa saplanması.
Yozlaşmış Adalet: Bir hukuk adamının (dedektif) suçun tam merkezinde yer alması.
Eğer bu filmin yarattığı karanlık atmosferi ve suç dünyasının tuhaf karakterlerini sevdiyseniz, Coen Kardeşler'in Blood Simple filmi sizin için doğru bir tercih olacaktır. Aynı zamanda yönetmen Friedkin'in diğer sert yapımı olan Bug veya taşrada geçen şiddet dolu bir suç öyküsü olan No Country for Old Men, Killer Joe izleyicilerinin ilgisini çekecek benzer temalara sahiptir.
Film, Amerika’da "NC-17" (sadece yetişkinler için) sertifikası alarak gösterime girmiştir; bu da içeriğinin ne kadar radikal olduğunu kanıtlar niteliktedir. Matthew McConaughey, senaryoyu ilk okuduğunda karakterden nefret ettiğini ancak daha sonra Joe’nun sahip olduğu "garip disipline" hayran kalarak rolü kabul ettiğini söylemiştir. Ayrıca filmin dayandığı tiyatro oyunu da Tracy Letts tarafından yazılmış olup, oyunun sahneleri filmde klostrofobik bir derinlik yaratmak için korunmuştur.
Film; yoğun şiddet, çıplaklık ve özellikle final bölümündeki psikolojik olarak sarsıcı sahneler nedeniyle en yüksek yaş sınırı kategorisinde yer almaktadır. Ana akım sinemanın tabularını yıkan bir anlatım tarzı benimsenmiştir.
Filmin sonu, Dottie karakterinin o ana kadar pasif kalan varlığının bir patlama noktasına ulaşmasını ve şiddetin döngüsel doğasını temsil eder. Masumiyetin tamamen yok olduğu ve kaosun kazandığı bir finaldir.
Evet, Joe Cooper gündüzleri Dallas Polis Departmanı'nda görev yapan bir dedektiftir. Filmin en çarpıcı noktalarından biri de, yasa koruyucunun aynı zamanda yasa dışı en vahşi işleri profesyonelce yürütmesidir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...