Hikâye: Zoraki Bir Gülüşün Bedeli

İstanbul’da bir bakanlıkta asık suratlı ve asosyal bir arşiv memuru olarak çalışan Mustafa (Onur Buldu), çevresi tarafından sürekli "biraz gülse aslında iyi çocuk" eleştirilerine maruz kalmaktadır. Mustafa, bu baskılardan kurtulmak ve daha pozitif bir imaja sahip olmak için estetik bir operasyon geçirerek yüzüne kalıcı bir "tebessüm" ifadesi ekletir.

Ancak operasyondan hemen sonra babasının öldüğü haberini alır. Yüzünde asla silinmeyen, sabit ve tuhaf bir gülümsemeyle cenaze evine giden Mustafa, bu absürt durumun içinde hem ailesiyle hem de geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Mustafa’nın bu grotesk hali, cenaze töreninden taziye evine kadar her ortamda işlerin çığırından çıkmasına ve trajik olayların birbirini izlemesine neden olur.

Öne Çıkan Unsurlar: Grotesk ve Kara Mizah

• Onur Buldu’nun Dram-Komedi Dengesi: Genelde saf komedi rollerinde görmeye alışık olduğumuz Onur Buldu, bu filmde trajediyi ve mizahı aynı anda taşıyan performansıyla kariyerinin en farklı işlerinden birine imza atıyor.

• Toplumsal Maskeler: Film, insanların toplum içinde takındığı "mutluluk maskesini" fiziksel bir hale getirerek, bu zorlamanın bireyi nasıl bir yıkıma sürükleyebileceğini sorguluyor.

• Yönetmenlik Tercihleri: Sezgin Cengiz ve Şiyar Gedik, durağan kamera açıları ve soluk renk paletiyle filmin rahatsız edici ama bir o kadar da merak uyandırıcı atmosferini başarıyla kuruyor.

• Absürtlük: Ölüm gibi ciddi bir konunun, yüzde sabitlenmiş bir gülümseme ile çarpışması, Türk sinemasında nadir görülen bir kara mizah derinliği sunuyor.

Neden İzlemeli?

• Farklı Bir Yerli Film Arayanlar İçin: Alışılagelmiş gişe komedilerinden sıkılan, daha sanatsal ve düşündürücü bir kara mizah arayanlar için.

• Onur Buldu’nun Oyunculuk Spektrumu: Sevilen oyuncunun bu denli "tuhaf" ve katmanlı bir karakterdeki başarısını görmek için.

• İroni ve Eleştiri: Modern insanın "mutlu görünme" takıntısına atılan sert ve eğlenceli bir tokat olduğu için.