
Gerilim, Korku

Father Conway

Patrick

Reign

Amber

Brian Knowles

Rory

Brad

Greer

Drew

Mom
Şeytanın Gecesi, bir grup gencin eğlence arayışıyla girdikleri yasaklı bir mekanda, beklediklerinden çok daha fazlasını bulmalarını konu alıyor. Hikaye, kötü şöhretli ve metruk bir akıl hastanesi olan Exeter’da düzenlenen bir partiyle başlar. Gençler, mekanın ürkütücü geçmişine aldırmadan eğlenirken, aralarından birinin "şaka" amaçlı başlattığı ruh çağırma seansı, karanlık güçlerin kapısını aralar. Masum bir oyun gibi görünen bu girişim, grubun içinden birinin bedeni habis bir ruh tarafından ele geçirildiğinde dehşet verici bir gerçeğe dönüşür.
Dış dünya ile iletişimleri kesilen ve binanın labirent gibi dehlizlerinde mahsur kalan gençler, sadece ele geçirilmiş arkadaşlarıyla değil, aynı zamanda hastanenin duvarları arasına gizlenmiş korkunç sırlarla da yüzleşmek zorunda kalırlar. Film, bir yandan doğaüstü bir musallat hikayesi sunarken, diğer yandan hayatta kalmak için birbirlerine güvenmekten başka çaresi kalmayan karakterlerin psikolojik gerilimini işliyor. Exeter’ın karanlık koridorları, her adımda daha da artan bir şiddet ve gizem sarmalına ev sahipliği yapıyor.
Filmin oyuncu kadrosunda Kelly Blatz, Brittany Curran ve Brett Dier gibi genç yetenekler yer alıyor. Kelly Blatz, grubun içindeki rasyonel sesi temsil eden Patrick karakteriyle editoryal açıdan dengeli bir performans sunarken; Brittany Curran, yaşadığı dehşeti izleyiciye geçirme konusunda oldukça başarılı bir grafik çiziyor. Karakterlerin her biri, korku sinemasının klasik arketiplerini modern bir yorumla canlandırıyor.
Özellikle ele geçirilme sahnelerindeki fiziksel performanslar, filmin inandırıcılığını artıran unsurlar arasında. Oyuncuların, mekanın klostrofobik yapısıyla kurdukları etkileşim, sahnelerin çiğ ve rahatsız edici etkisini pekiştiriyor. Kadrodaki genç dinamizm, filmin hızlı temposuna uyum sağlayarak izleyiciyi hikayenin içine çekmeyi başarıyor.
Yönetmen Marcus Nispel, "Teksas Katliamı" ve "13. Cuma" gibi kült yapımlardan edindiği tecrübeyi bu filmde doğaüstü unsurlarla birleştiriyor. Şeytanın Gecesi, atmosferik korku ile "gore" olarak tabir edilen sert şiddet sahnelerini harmanlayan bir yapıya sahip. Filmin geçtiği terk edilmiş hastane atmosferi, sinematografik açıdan tekinsizliği sonuna kadar hissettiriyor. Nispel, türün klişelerini kullanırken aralara serpiştirdiği ters köşelerle izleyiciyi şaşırtmayı amaçlıyor.
Eğer terk edilmiş mekanlarda geçen, yüksek tansiyonlu ve doğaüstü güçlerin işlendiği yapımları seviyorsanız bu korku filmi tam size göre. Özellikle gençlik korku türünden ve +18 sınırındaki grafik şiddet içeren sahnelerden çekinmeyen sıkı takipçiler için Exeter, tatmin edici bir deneyim sunacaktır. Şeytan çıkarma ve musallat temalı hikayelere ilgi duyanlar da bu yapımı listelerine ekleyebilir.
Film, sadece sıradan bir korku filmi olmanın ötesinde, mekanın ruhunu bir karakter gibi kullanarak izleyiciyi huzursuz etmeyi başarıyor. Marcus Nispel’in sert tarzı, doğaüstü bir hikaye ile birleştiğinde ortaya görsel olarak çarpıcı ve adrenalin dolu bir iş çıkıyor. Ayrıca filmin finaline doğru çözülen gizem, hikayeyi basit bir hayatta kalma mücadelesinden çıkarıp trajik bir geçmişin yansıması haline getiriyor.
Merakın Bedeli: Yasaklı bölgelere girmenin ve doğaüstü güçlerle oynamanın sonuçları.
Musallat ve Ele Geçirilme: İnsan bedeninin kötücül bir varlık tarafından manipüle edilmesi.
Geçmişin Sırları: Akıl hastanesi gibi mekanların barındırdığı karanlık ve trajik geçmiş.
Grup Dinamiği: Ölüm kalım anında arkadaşlık bağlarının ve fedakarlığın sorgulanması.
Bu filmin geçtiği mekanı ve atmosferi sevdiyseniz, yine terk edilmiş bir akıl hastanesinde geçen Mezar Buluşmaları (Grave Encounters) kesinlikle listenizde olmalı. Doğaüstü ve cinli korku temasını daha sert bir tondan işleyen Evil Dead (2013) veya gençlerin bir araya gelip lanetlendiği Oyun (Truth or Dare) filmleri de benzer bir seyir zevki sunacaktır.
Filmin çekimleri, gerçekten de ürkütücü bir geçmişe sahip olan ve paranormal hikayelerle anılan gerçek mekanlarda gerçekleştirildi. Marcus Nispel, sahnelerin gerçekçiliğini artırmak adına bazı bölümlerde oyuncuların doğal tepkilerini kullanmayı tercih etti. Film, vizyona girdiği dönemde özellikle genç kitle arasında popüler olan "evde mahsur kalma" ve "doğaüstü tehdit" alt türlerini başarıyla sentezledi.
Filmdeki Exeter hastanesi kurgusal bir isim olsa da, çekimlerin yapıldığı mekanlar ve anlatılan bazı hikayeler ABD'deki gerçek "perili" kabul edilen metruk akıl hastanelerinden esinlenilmiştir.
Evet, yönetmen Marcus Nispel'in tarzı gereği filmde oldukça sert ve grafik şiddet içeren sahneler bulunmaktadır. Bu sahneler, doğaüstü korku unsurlarını tamamlayıcı niteliktedir.
Film, klasik "The Exorcist" tarzı bir ayinden ziyade, gençlerin kısıtlı imkanlarla ve internetten buldukları bilgilerle yaptıkları daha çiğ ve kaotik bir müdahaleyi anlatır, bu da filme farklı bir gerilim katar.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...